# Προσευχή

> Πώς η συνήθεια μπορεί να μας απομακρύνει από τη ζωή. Ένα ποίημα για την αφύπνιση

**Published by:** [ViolePat](https://paragraph.com/@violepat/)
**Published on:** 2026-06-08
**URL:** https://paragraph.com/@violepat/prosefhi

## Content

Ανοίγω τις κουρτίνες φως να μπει ανοιξιάτικο στο δροσερό σπιτι. Αυτόματα αναπνέω Αυτόματα κινούμαι Αυτόματα μιλώ * Κοιταζω τα παιδια να φευγουν για το σχολειο με τα ποδήλατα Αυτοματα κανω να ντουζ Αυτοματα πινω τον καφε μου Αυτοματα πιανω ενα κρεμμυδι ** Κοίτα με τι υπομονη η Φλαμουρια ανθιζει.. Κοίτα με τι υπομονη η συκια περιμενει την ανοιξη Κοίτα με τι υπομονη η γαρδενια βγαζει νεα φυλλαρακια.. *** Ονειρευομαι ολα εκεινα που θα ζουσα ΑΝ.. αν δεν ηταν ολα αυτοματα... **** Φωτισε με Eσυ να δω αν αυτό που χτίζω στέκεται ή αν απλά κρατάω όρθια τα χαλάσματα. Δώσε μου μια κίνηση Εσυ που να μην είναι από συνήθεια. Και αν δεν έχεις τίποτα να δώσεις, μην με αφήνεις να συνηθίσω αυτό που ζω.

## Publication Information

- [ViolePat](https://paragraph.com/@violepat/): Publication homepage
- [All Posts](https://paragraph.com/@violepat/): More posts from this publication
- [RSS Feed](https://api.paragraph.com/blogs/rss/@violepat): Subscribe to updates