بازی ترید فیوچرز و ... بازی جمع صفره =====> یعنی برد شما به معنای باخت طرف مقابل هست و برعکس.

امروز مطلبی میخوندم در مورد ماهیت و مفهوم derivatives که شامل معاملات فیوچرز و پرپچوآل و ... میشه و توضیح میداد که روند کارشون چیه. با یه مثال ساده براتون توضیح میدم.

فرض کنید ۲ شخص A و B هر کدوم یک عدد بیتکوین دارند. اینا میان و با ۲ دیدگاه متفاوت وارد معامله میشن :

دیدگاه اول/ زاویه دید : از سمت شخص A شخص A فکر میکنه قیمت بیتکوین از اینجایی که هست (فرضا ۲۰.۰۰۰ دلار) رشد میکنه و طی مدتی (نامعلوم) به ۲۵.۰۰۰ دلار میرسه... پس میاد و معامله لانگ باز میکنه و در واقع یک بیتکوین ۲۵.۰۰۰ دلاری رو (بر اساس حدسی که داره) به قیمت ۲۰.۰۰۰ دلار میخره! (فیوچرز) و خب طبیعتا با محقق شدن اون قیمت (یعنی ۲۵.۰۰۰ دلار) این شخص ۵۰۰۰ دلار سود میکنه و خوشحال و شاد و خندان....

اما سوال اینجا اینه : این سود 5000$ از کجا میاد؟ از شخص B! بله، درست شنیدید. وا مگه میشه!‌ چطور این اتفاق میفته؟!

دیدگاه دوم/ زاویه دید : از سمت شخص B شخص B فکر میکنه قیمت بیتکوین از اینجایی که هست (فرضا ۲۰.۰۰۰ دلار) سقوط میکنه و طی مدتی (نامعلوم) به ۱۵.۰۰۰ دلار میرسه... اما این اتفاق نمیفته و قمیت شده ۲۵۰۰۰ دلار... پس شخص بازنده داستان ما ۵۰۰۰ دلار ضرر میکنه و این پول تقدیم به شخص A میشه...

حالا متوجه شدین بازی جمع صفر ینی چی؟

اما بدی ماجرا اینه که این روند با اهرم‌های موجود (leverage) در این نوع معاملات تشدید میشه و باخت‎ تسریع... معمولا هم به کسانی می‌بازیم که سالهای زیادی برای حرفه‌ای شدن در این بازار تلاش کردند و بردن حق‌شونه.

البته خب یکی هم هست این وسط که همیشه میبره:‌صرافی. با کارمزدهایی که از دوطرف میگیره همیشه در حال سوده و برنده‌س.

تفاوت کوین و توکن هم همینه.کوین بلاکچین خودشو داره و طبیعتا تمام هزینه‌ها و مسئولیت‌هاش به عهده‌ی خودشه ولی توکن‌ها بر روی بلاکچین‌ها سوار میشن و هزینه‌ها و مسائلی که اون بلاکچین داره بهشون مربوط نیست و فقط اجاره شو میدن، مثل اجاره کردن ماشین.پروژه‌هایی که میخوان تازه شروع به کار کنند و یک ایده‌ای دارند نمیان از اول بلاکچین خودشون رو راه اندازی کنند، اول میرن اجاره میکنن بعد اگر دیدن نیازشون رو برطرف نمیکنه و کاربرانشون از ظرفیت اون بلاکچین بیشتر شده به فکر خرید (ساخت بلاکچین) میفتن.به قول ویلسون من نیومدم برای خرید اومدم برا یه ماه اجاره :))

برای فهم بهتر موضوع بیاین بلاکچین اتریوم رو بررسی کنیم :اتریوم با ایجاد زیرساختی بسیار قوی، امنیت بسیار بالا و غیرمتمرکز و انجام عملیات و محاسبات تایید تمام تراکنش‌هایی که روی شبکه‌ بلاکچین‌ش انجام میشه، به شما این امکان رو میده که روی اتریوم توکن خودتون رو داشته باشید.استاندارد ERC20 به همین منظور ایجاد شده و تمام توکن‌هایی که این پسوند رو دارند روی اتریوم سوار شدند.

اما یک حالت برعکس هم وجود داره که از یک کوین، توکنی روی بلاکچین‌های دیگه ایجاد میشه برای مبادلات.مثلا binance-peg etherum token در واقع توکن اتریوم هست روی بلاکچین بایننس اسمارت چین، در واقع من با خرید این توکن، کوین اتریوم نخریدم بلکه یک توکن از اون که نمایانگر اتریوم و تابع قیمتش هست رو خریدم.مثل این میمونه که شما سهام طلا رو بخری، با اینکار شما طلای واقعی رو نداری بلکه یک توکنی که نمایانگر و تابع قیمتش هست رو خریدی ولی میتونی با فروش اون توکن بری بازار و طلای واقعی بخری.

و اما انواع توکن

1. توکن پلتفرم‌ Platform Token :این توکن‌ها برای پلتفرم‌های غیرمتمرکز مثل uniswap ایجاد میشن و کاربردهایی مثل خرید و فروش با جفت ارزهای مختلف روی شبکه اتریوم، رای دهی برای تصمیمات پلتفرم و... دارند.

2. توکن امنیتی Security Token :توکن هایی که نمایانگر یک ارزش و یا محصول واقعی هستند و کاربرد خاصی ندارند و میخری و هولد میکنی، مثلا همون مثال طلا که زدیم، شما طلای واقعی رو نداری تو دستات بلکه نمادش رو (مثلا توکن GOLD) داری و قیمتش همواره تابع قیمت طلای واقعیه، اما نکته اینه که باید به همون میزان که شما طلای میخری اونجایی که داره این توکن رو میفروشه طلای واقعی بخره و بذاره جاش نه که پول مارو بگیره بره تایلند عشق و حال!مزیت این اتفاق اینه که خیلی امنیت بیشتری داره داشتن طلا روی اتریوم تا داشتن طلای واقعی تو گاوصندوق خونه.

3. توکن تراکنشی Transactional Token :توکن‌هایی که برای انتقال سریع پول و روزمره استفاده میشن و البته تراکنش‌هایی بسیار ارزان!مثل شبکه xDAI که فی تراکنش روی این شبکه 0.000021 دلاره، یعنی شما 47000 تراکنش رو فقط با یک دلار فی میتونی داشته باشی!47000 تراکنش یک دلار رو (دلار امروز 30 تومن) رو مقایسه کنید با هر کارت به کارت بانک‌های ایرانی که 500 تومن باشه، میشه 23.5 میلیون تومن!

4. توکن کاربردی Utility Token :توکنی که باهاش میشه یک کاری کرد، یک مشکلی رو حل کرد، مثل پرداخت درآمد یک یوتوبر که تو ایران امکانش بسیار پیچیده و سخته، مثل توکن bat که برای پرداخت به کاربرانش ازش استفاده میکنه و شما میتونی با فعالیت در این مرورگر درآمد داشته باشی! (در یک پست امروز به بررسی این پروژه میپردازم)

5. توکن حاکمیتی Governance Token :که به دارندگانش اجازه میده حق رای در تصمیمات اون پروژه رو داشته باشن.مثلن به دارندگان توکن UNI تو پلتفرم یونی سوآپ اجازه میده در تصمیم گیری برای افزایش هزینه ی فی تراکنش از 0.3 درصد به 0.6 رای بدن.و طبیعتا هرکس توکن بیشتری داره کنترل بیشتری هم داره.

کاربرد اول : مدارک فارغ التحصیل دانشگاهی. الان اگر این مدارک nft بشه میتونن انتقالش بدن یا بفروشن، ولی SBTsها اینطور نیستن. غیر قابل انتقال تا همیشه.

کاربرد دوم : استخدام اشخاصی که مثلا به کنفرانس x رفتن. الان این موضوع به شکل oat یا poap داره انجام میشه، ولی باگ اصلیش اینه که میشه اینارو از بازار خرید و در واقع ارزش حقیقی نداره.

کاربرد سوم : dao در شکل واقعی خودش. ویتالیک بهش میگه souldrop ، الان توکن‌های حامیتی (مثل op)، یا تحت manipulate نهنگ‌هاس یا کامیونیتی بلافاصله بعد از airdrop، دامپش میکنه و تمام، ممکنه هیچوقت هم vote نده. اما با SBTnها دیگه کامیونیتی واقعیه. کیفیت کامیونیتی > کمیت کامیونیتی

قطعا کاربردهای دیگری هم میتونه داشته باشه، اما تا همینجا هم کلی nft هارو جلو میبره و به نوعی کاربردی‌ترشون میکنه. #ریتوییت قطعا مزید امتنانه.

منبع: https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=4105763

بهتره برای فهم این موضوع از تعریف‌ Web 1 و Web 2 شروع کنیم.

اول Web 1.0 : بین سال‌های 2004-1991 صفحاتی روی وب کامپیوترها بود که فقط میشد خوند از روشون و به نوعی بانک اطلاعاتی یک-طرفه بودند. احتمالا همگی با اصطلاح read-only آشنایی داریم. هیچ تبلیغاتی نبود، کنش و واکنشی بین مخاطب و منبع اطلاعات ایجاد نمی‌شد و میشه گفت یه ویکی‌پدیای جامع بود، اما بدون امکان دست بردن داخل محتوا از سمت کاربر!

دوم Web 2.0 : از سال 2004 تا اکنون تفاوت بزرگ ایجاد شده در نوع تعامل مخاطب با وب بود، دیگه تنها مصرف‌کننده اطلاعات نبودیم و تبدیل به تولید-مصرف‌کننده شدیم. (مثل همونی که دیگه از یه جا به بعد جنسش رو خودش تولید میکنه.) اینجا بود که موتورهای جستجو مثل گوگل، شبکه‌های اجتماعی مثل فیسبوک، توئیتر، اینستاگرام، یوتوب و غیره به وجود آمدند و کاربران همزمان در حال مصرف و تولید محتوا در سطح وب شدند. این شرکت‌ها با فراهم کردن بستر تولید محتوا و فضای ذخیره‌سازی رایگان و البته متمرکز! موفق شدند که میلیاردها میلیارد اطلاعات بسیار باارزش از مخاطب جمع کنند و این اطلاعات رو به شرکت‌ها و اشخاص و دولت‌ها برای اهداف تجاری و سیاسی بفروشند.

اونی که بهش اعتماد کردیم بهمون خیانت کرد!

اطلاعاتی که منجر به هدف گرفتن مخاطب به شکلی منحصر به فرد توسط مشتریان اطلاعات این اپلیکیشن‌ها میشه. برای مثال یک شرکت فروش محصولات لاغری برای تبلیغات میتونه به فیسبوک پول بده و بگه برای زنان مجرد شهر سانفرانسیسکو + با تحصیلات لیسانس + سن 20 تا 30 سال + با وزن 60-70 کیلوگرم، تبلیغات محصولات لاغری انجام بده! تبلیغاتی بسیار هدفمند و هوشمندانه، به کمک اطلاعاتی که خودمون در اختیار این پلتفرم‌ها با فعالیت در محصولات‌شون داشتیم...! بر همین اساس ممکنه در عین حال که دو برادر در کنارهم و همزمان صفحه‌ی اینستاگرام‌شون رو بالا پایین میکنند، محتوای متفاوتی رو می‌بینند!

گستره‌ی اطلاعاتی این شرکت‌ها بسیار بزرگ و وحشتناکه، به طوری که کاملن میدونند شما به چه چیزهایی علاقمند هستین و در شبانه‌روز و هفته به چه‌ کارهایی مشغول بودین و حتی دیشب شام چی خوردین وقتی رفتین رستوران...! حتی ممکنه مطلع باشند ممکنه پدر میشی، چون میدونن همسر شما کیه! و دیشب در مورد بارداری و تست بارداری سرچ کرده و بخاطر همین ممکنه تبلیغ محصولاتی رو که پدرمادرها دنبالش هستند رو به شما نشون بده!

و اما Web 3.0 : در این فضا دیگه شما محصولی برای شرکت‌های بزرگ وب نیستی! این تکنولوژی بر اساس بلاکچین طراحی شده، دیگه سرور متمرکزی وجود نداره و رسما دیگه نمیتونن اطلاعات شخصی رو جمع‌آوری کنند و ازش سواستفاده کنند، چون دیگه دسترسی به این اطلاعات ندارند، چون اطلاعات کاربری دیگه وجود نداره، هویت ما هویت دیجیتال ما و اون آدرس عمومی کیف پول ما در بستر بلاکچین میشه! و به این ترتیب دیگه تحریم و سانسوری وجود نداره، من میتونم به راحتی با کیف پولم وصل بشم به آمازون و ازش خرید کنم. (حالا بماند که برای ارسالش به ایران و رسیدنش به دستم نمیدونم چه خاکی باید به سرم بریزم!) و مالک محتوای ایجاد شده در Web 3 کاربره، برای مثال اگر شما یک ویدئو در یک پلتفرم Web 3.0 که شبیه یوتوب باشه آپلود کنی، دیگه نه کسی میتونه سانسورش کنه، نه میتونه حذفش کنه، نه میتونه دانلودش کنه، نه میتونه از اطلاعاتی که داری بر علیه‌ت استفاده کنه و تمام درآمدی که خواهی داشت از این محتوا بدون واسطه به خودت تعلق میگیره! به نوعی میشه گفت : به نام آزادی ! اینجا شاید شبهه‌ای ایجاد بشه که اینطوری هرکس هر چیزی رو میخواد میذاره و خیلی شرایط وحشتناک میشه و نامناسب برای بخش بزرگی از جامعه، اما DAO هست که این رو هم حل کنه، تصمیم‌گیری جمعی برای موضوعات جامعه!

ما به سوی جامعه‌ای در حرکت هستیم که شاید شباهت بسیار کمی به آنچه در حال حاضر درحال تجربه‌ش هستیم داشته باشه، دقیقا مثل دوران بعد از اینترنت که بسیار متفاوت با دوران قبل از آن شد.

https://www.youtube.com/channel/UC_838np68l6EWTaFwr8btVA

crowdfund://0xf18eae432c49483712051ac57429d5ee2e96bd95?features=