کوآی خود را در یک ساختار سلسله مراتبی 3×3 از زنجیره‌ها سازماندهی می‌کند. هر زنجیره یا اصلی است، یا منطقه‌ای یا زون، هر کدام از آن‌ها ویژگی‌ها و کاربردهای منحصر به فردی دارند. همانطور که کوآی به راه‌اندازی اصلی خود نزدیک می‌شود، شبکه با یک زنجیره اصلی، 3 زنجیره منطقه‌ای و 9 زنجیره زون شروع خواهد کرد اما بر اساس تقاضای کاربر قابل مقیاس‌پذیری افقی خواهد بود.

به‌روزرسانی 7 ژوئن 2023: با توجه به پیاده‌سازی فعلی کوآی، زنجیره‌های اصلی و منطقه‌ای دیگر بدین صورت عمل نمی‌کنند. حساب‌ها و معاملات فقط در زنجیره‌های زون حفظ می‌شوند. این مقاله به صورت اصلی برای کاربرانی که پست‌های قدیمی وبلاگ را می‌خوانند تا تاریخچه و پیشرفت توسعه کوآی را درک کنند، باقی مانده است.

زنجیره پرایم
زنجیره اصلی منحصر به فرد در هسته کارکرد شبکه کوآی قرار دارد. این زنجیره از یک الگوریتم هش حافظه‌ای سنگین استفاده می‌کند که در زنجیره‌های فرعی به اشتراک گذاشته می‌شود. تمام ماینرهای کوآی ملزم به استخراج زنجیره اصلی هستند، زیرا این زنجیره تغییرات حالت را در سراسر شبکه جمع‌آوری و تثبیت می‌کند.

زنجیره اصلی دارای ظرفیت تقریبی یک بلوک در هر 15 دقیقه است، که این آن را زنجیره‌ای با کمترین ظرفیت در شبکه می‌کند. به دلیل دشواری بالا و ظرفیت کمتر زنجیره اصلی، اغلب برای معاملات ساده و تعامل با dApp ایده‌آل نیست. بلکه، زنجیره اصلی برای استفاده در موقعیت‌هایی که تمام شبکه در حال مورد بررسی است، ایده‌آل است، زیرا تمام ماینرها در حال استخراج زنجیره اصلی هستند. با این حال، امنیت بالایی که توسط بلوک‌های اصلی فراهم می‌شود، برای امن کردن بقیه شبکه، از جمله زنجیره‌های دیگر که بیشتر برای تعامل روزمره بهینه‌سازی شده‌اند، استفاده می‌شود.

زنجیره‌های منطقه‌ای

زنجیره‌های منطقه‌ای، که در حال حاضر به سیپروس، پاکسوس و هیدرا محدود می‌شوند، زنجیره‌هایی هستند که یک سطح پایین‌تر از زنجیره اصلی در سلسله مراتب شبکه قرار دارند. این زنجیره‌ها دارای ظرفیت بیشتر و دشواری کمتر نسبت به زنجیره اصلی هستند، با ظرفیت تقریبی حدود یک بلوک در هر 5 دقیقه.

در حالی که تمام ماینرها باید زنجیره اصلی کوآی را استخراج کنند، همین موضوع برای زنجیره‌های منطقه‌ای صادق نیست. برای استخراج موفق کوآی، یک ماینر فقط می‌تواند یک زنجیره منطقه‌ای را در یک زمان علاوه بر زنجیره اصلی استخراج کند. هنگامی که ماینر در شبکه راه‌اندازی می‌شود، اپراتور باید انتخاب کند که آیا می‌خواهد زنجیره کیپروس، پاکسوس یا هیدرا را استخراج کند. این سه زنجیره قادر به تعامل بومی در شبکه هستند، اما هنوز زنجیره‌های جداگانه‌ای هستند که نیاز به قدرت استخراج منحصر به فرد دارند.

زنجیره‌های منطقه‌ای، در حالی که دارای ظرفیت بیشتری نسبت به زنجیره اصلی هستند، هنوز کندتر از زنجیره‌های زون هستند و بنابراین بیشتر مناسب تعاملات شبکه هستند که در آن‌ها لازم نیست به کل شبکه (زنجیره اصلی) پاسخ داد، اما نیاز به بیشتر مشارکت نسبت به یک زنجیره زون دارد.

در نگاهی به آینده کوآی، هیچ چیزی شبکه را از ایجاد و اضافه کردن زنجیره‌های منطقه‌ای اضافی (و بنابراین زنجیره‌های زون) در آینده متوقف نمی‌کند. اگر شبکه به نقطه‌ای رشد کند که اضافه کردن یک زنجیره منطقه‌ای دیگر مفید باشد، شبکه به صورت افقی برای برآورده کردن تقاضا مقیاس‌پذیر خواهد شد.

زنجیره‌های زون

هر زنجیره منطقه‌ای یک گام بالاتر از سه زنجیره زون فرعی خود در سلسله مراتب است. برای مثال، زنجیره منطقه‌ای سیپروس، سه زنجیره زون فرعی دارد: سیپروس 1، 2 و 3. مشابه اینکه چگونه ماینرها یک زنجیره منطقه‌ای برای استخراج انتخاب می‌کنند، آن‌ها همچنین انتخاب می‌کنند که کدام زنجیره زون فرعی را نیز استخراج کنند. بنابراین، هر ماینر در نهایت سه زنجیره را استخراج می‌کند: زنجیره اصلی، یکی از سه زنجیره منطقه‌ای و یکی از سه زنجیره زون فرعی به زنجیره منطقه‌ای که انتخاب کرده‌اند.

این زنجیره‌های زون دارای بیشترین ظرفیت و TPS هستند، که آن‌ها را برای معاملات روزمره، قراردادها و تعاملات ایده‌آل می‌کند. انتظار می‌رود هر زنجیره زون هر 10 ثانیه یک بلوک را خروجی دهد. زنجیره‌های زون همچنین قابلیت ارجاع به زنجیره‌های زون دیگر را دارند، حتی آن‌هایی که زیر زنجیره‌های منطقه‌ای متفاوت هستند. انتظار می‌رود که بیشتر فعالیت‌ها در شبکه کوآی روی زنجیره‌های زون رخ دهد.

بلوک‌های همزمان

بلوک‌های همزمان روشی است که با آن امنیت زنجیره اصلی در سراسر شبکه تضمین می‌شود. شبکه کوآی سه قاعده ساده برای درک بلوک‌های همزمان ارائه می‌دهد:

• تمام بلوک‌های اصلی در شبکه کوآی باید شامل یک بلوک منطقه‌ای و زون باشند.

• تمام بلوک‌های منطقه‌ای در شبکه کوآی باید شامل یک بلوک زون باشند.

• بلوک‌های زون می‌توانند به صورت غیر همزمان استخراج شوند بدون اینکه در یک بلوک همزمان اصلی یا منطقه‌ای شامل شوند.

  اصولاً، یک بلوک همزمان زمانی رخ می‌دهد که یا بلوک اصلی، منطقه‌ای و زون (یا فقط بلوک منطقه‌ای و زون) همزمان تأیید می‌شوند. این بلوک‌ها “سطوح متحد شده کار را در سراسر بلاکچین‌ها نمایان می‌کنند” و اجازه می‌دهند زنجیره‌های پایین‌تر در سلسله مراتب امنیت و قابلیت اطمینان زنجیره اصلی را در بالای سلسله مراتب شبکه به ارث ببرند در حالی که هنوز فعالیت‌های مستقل انجام می‌دهند.

نتیجه

برای خلاصه کردن، شبکه کوآی زنجیره‌ها را به سه دسته مختلف تقسیم می‌کند. یک زنجیره اصلی منحصر به فرد وجود دارد که تمام ماینرها آن را استخراج می‌کنند، که دارای ظرفیت کم است و امنیت برای تمام زنجیره‌های منطقه‌ای و زون را تعیین می‌کند. زنجیره اصلی دارای سه زنجیره منطقه‌ای فرعی است که قدرت استخراج را بین زنجیره‌ها تقسیم می‌کند. در نهایت، هر زنجیره منطقه‌ای دارای سه زنجیره زون فرعی است که برای رسیدگی به مقدار زیادی از معاملات و فعالیت‌ها طراحی شده‌اند.

هر ماینر کوآی زنجیره اصلی، یک زنجیره منطقه‌ای و یک زنجیره زون فرعی به زنجیره منطقه‌ای را استخراج می‌کند (برای مثال، ماینر A زنجیره اصلی، سیپروس، سیپروس 1 را استخراج می‌کند، در حالی که ماینر B زنجیره اصلی، هیدرا و هیدرا 3 را استخراج می‌کند).

ماینرها قادر هستند بلوک‌هایی را پیدا کنند که کار کافی برای تأیید همه سه زنجیره را دارند، ایجاد کردن آنچه کوآی یک بلوک همزمان نامیده است. این بلوک‌های همزمان اجازه می‌دهند تا کل شبکه امنیت مشابه زنجیره اصلی را به ارث ببرد، که توسط هر ماینر در جامعه کوآی استخراج می‌شود.

زنجیره‌های مختلف برای رسیدگی به انواع مختلف تعامل بلاکچین طراحی شده‌اند. زنجیره اصلی، از آنجا که دارای کمترین ظرفیت است، برای تعاملاتی خوب است که نیازی به سرعت ندارند، اما ممکن است تعامل کاربران در سراسر شبکه را نیاز داشته باشد. زنجیره‌های منطقه‌ای بسیار سریع‌تر از زنجیره اصلی هستند، اما شبکه را به سه بخش تقسیم می‌کنند. بنابراین، زنجیره‌های منطقه‌ای برای پروتکل‌هایی ارزشمند هستند که در آن‌ها لازم نیست با کل شبکه تعامل داشته باشند اما هنوز هم می‌خواهند از منحصر بودن به یک زنجیره زون جلوگیری کنند. در نهایت، زنجیره‌های زون برای معاملات روزانه و اکثر تعاملات کوآی عالی هستند. زنجیره‌های زون دارای ظرفیت و TPS بسیار بالایی هستند و انتظار می‌رود که بخش عمده‌ای از فعالیت شبکه کوآی را انجام دهند.

در کل، شبکه کوآی یک ساختار منحصر به فرد و نوآورانه برای مدیریت بسیاری از بلاکچین‌های مختلف ایجاد کرده است. با استفاده از یک ساختار سلسله مراتبی 3×3، انواع مختلف زنجیره‌ها قادر به داشتن کاربردهای مختلف و ظرفیت سریع‌تر هستند در حالی که همچنان امنیت مشابه زنجیره اصلی قدرتمند را حفظ می‌کنند.

معنی “کامل بودن ویژگی” چیست؟

کامل بودن ویژگی به معنی آماده بودن “عصر طلایی” برای انتشار نیست. کامل بودن ویژگی نشان‌دهنده انتقال از مرحله توسعه به مراحل تمرکز بیشتری از آزمایش، مانند رفع اشکال، تنظیم عملکرد، و بهبود قابلیت استفاده است. ایده این است که هیچ ویژگی جدیدی پس از این نقطه اضافه نخواهد شد، اجازه می‌دهد تا تیم توسعه روی پایدار کردن و پرداختن ویژگی‌های موجود تمرکز کند تا اطمینان حاصل شود که آن‌ها قبل از انتشار نهایی استانداردهای کیفی استاندارد را برآورده می‌کنند.

توسعه زیادی در پروتکل اصلی و ابزارهای اطراف انجام شده است.

پروتکل اصلی

دستاوردها:

• راه‌اندازی موفقیت‌آمیز آزمایش‌های یکپارچه‌سازی Garden، با دستیابی به 2 هزار+ تراکنش در ثانیه (TPS) در حافظه کمتر از 20 گیگابایت.

• حل مسائل مرتبط با تراکنش‌های خارجی (ETXs)

• پیاده‌سازی ویژگی‌های کلیدی مانند Libp2p، گسترش‌های پویا، تراکنش‌های Qi UTXO، سهم‌های کار، و بسیاری دیگر!

تمرکز فعلی:

• آزمایش‌های دقیق قابلیت‌های گسترش پویا.

• پایدارسازی Libp2p در آزمایش‌های یکپارچه‌سازی برای اطمینان از همگام‌سازی بی‌نقص گره.

Quais SDK

دستاوردها:

• جداسازی رابط‌ها و پیاده‌سازی عملکرد Quai و Qi.

• بازسازی Quais برای مطابقت با سربرگ و مشخصات شبکه Quai Golden Age.

• شارد کردن موفق آدرس برای مطابقت با مشخصات QIP-2.

  نقاط عطف آینده:

• پیاده‌سازی BIP47 برای پردازش تراکنش Qi به صورت کارآمد.

  Pelagus Wallet

دستاوردها:

• تمایز واضح نسخه قبلی Pelagus برای Iron Age با افزودن یک نوار قرمز در پایین افزونه.

• ارسال نسخه جدید Golden Age به فروشگاه Chrome.

  نقاط عطف آینده:

یکپارچه‌سازی با Quais v6 برای Qi، ETXs، و عملکرد تبدیل.

Explorer

دستاوردها:

• رابط کاربری به روز شده به V2. یکپارچه‌سازی موفق Pelagus.

• پیاده‌سازی عملکرد تأیید ABI.

• بازسازی شاخص‌بندی برای مطابقت با مشخصات Quai Golden Age.

انگیزه‌های تستنت “عصر طلایی” نهایی شده‌اند.

در حالی که هنوز برخی از جزئیات باید اعلام شوند، ساختار پاداش‌های تست نت “عصر طلایی” درونی نهایی شده است. از قبل اعلام شده است که پاداش‌های تست نت “عصر طلایی” بر اساس مقدار توکن‌های تستنت Quai و Qi خواهد بود که ماینرها، کاربران و توسعه‌دهندگان می‌توانند در طول تست نت انباشت کنند، با هدف شبیه‌سازی یک اقتصاد واقعی در محیط تس تنت.

شبکه Quai حامی Consensus 2024 بود.

شبکه Quai یک غرفه در Consensus در شهر مادری تیم استراتژی‌های غالب در آستین، تگزاس داشت! این غرفه میزبان قرعه‌کشی برخی گیتارها و ویسکی بود، و مفهوم پول مبتنی بر انرژی شبکه Quai را به تعداد بی‌شماری از شرکت‌کنندگان کنفرانس معرفی کرد.

Quai Network (Q, Q)

@QuaiNetwork

GIVEAWAY ALERT

The @QuaiNetwork team is at @consensus2024 in Austin, Texas—the Live Music Capital of the World! We're celebrating with an epic giveaway:

Two custom Quai Network guitars
Four whiskey bottles with glass sets from @StillATX

How to Enter:

Visit us…

2,533

5:48 PM • May 30, 2024

عضو تیم استراتژی‌های غالب، Veronika نیز تجربیات خود را با برخی از فیلم‌های پشت صحنه Quai در Consensus ثبت کرد! ویدیو را در YouTube بررسی کنید👇

• 

• شبکه Quai با تیم‌های متنوعی برای شراکت‌های جدید نیروهای خود را ادغام کرده است.

• Lumerin

  Lumerin یک بازار مرکزیت زدای نرخ هش است. Quai با هدف اجازه دادن به نرخ هش Quai برای معامله در بازار آزاد و اجازه دادن به معامله نرخ هش با استفاده از Quai به عنوان یک لایه-1، شراکتی با Lumerin برقرار کرده است.

  برای اطلاعات بیشتر درباره شراکت Quai <> Lumerin اینجا را بخوانید.

  ionet

  ionet یک پروژه زیرساخت فیزیکی غیرمتمرکز (DePIN) است که ارائه‌دهندگان GPU مقیاس کوچک‌تر را به مصرف‌کنندگان متصل می‌کند. Quai با هدف اجازه دادن به نرخ هش بیکار در ionet برای استخراج Quai و اجازه دادن به استخراج Quai برای بودن یک نوع سفارش کار در پلتفرم، شراکتی با ionet برقرار کرده است.

  برای اطلاعات بیشتر درباره شراکت Quai <> ionet اینجا را بخوانید.

  Portal Finance

  Portal Finance اولین AMM سوآپ اتمی در Bitcoin L2s است که اجازه می‌دهد تا سوآپ‌های بدون اعتماد بین Bitcoin و دارایی‌های دیگر انجام شود. Quai با هدف فعال کردن سوآپ‌های اتمی بین $QUAI، $QI، و $BTC، شراکتی با Portal برقرار کرده است.

  برای اطلاعات بیشتر درباره شراکت Quai <> Portal Finance اینجا را بخوانید.

  از خواندن بروزرسانی این ماه ما متشکریم - ما شما را برای بروزرسانی بعدی در ژوئن ملاقات خواهیم کرد! 🫡

این شراکت قرار است زیرساخت بلاکچین را با استفاده از شبکه محاسبات GPU غیرمتمرکز io.net، برای تقویت رویکرد نوآورانه Quai Network به محاسبات غیرمتمرکز و سیستم دو توکنی منحصر به فرد آن، به طور قابل توجهی تقویت کند.

“Alan O موسس Quai Network گفت : ما از شراکت با io.net و بهره‌گیری از شبکه GPU غیرمتمرکز آن بسیار هیجان‌زده هستیم،” "این همکاری منابع محاسباتی متنوعی را فراهم خواهد کرد که برای امن کردن معماری شارد شده ما در هنگام انتقال به Mainnet ضروری است. ما به تنگاتنگ کار کردن با io.net برای بهبود زیرساخت بلاکچین و کمک به باز کردن تمام پتانسیل برنامه‌های Web3 امیدوار هستیم.

io.net و Quai Network در حال آغاز یک شراکت برای ادغام منابع GPU io.net هستند تا مقیاس‌بندی Quai Network را از فاز testnet به mainnet تسهیل کنند. این شراکت بر تکامل فنی تمرکز خواهد کرد، جایی که Quai Network قصد دارد از GPU های غیرمتمرکز io.net برای بهبود عملکرد شبکه و مقیاس‌پذیری استفاده کند، که به پشتیبانی از طیف گسترده‌تری از موارد استفاده و افزایش ظرفیت شبکه منجر میشود. علاوه بر این، همکاری در توسعه یک مفهوم اثبات برای تأمین گره‌های Quai Network با استفاده از خوشه‌های GPU io.net انجام خواهد شد، که انتظار می‌رود منجر به یکپارچه‌سازی جامع‌تری شود.

“ما از این شراکت با Quai Network هیجان‌زده هستیم، زیرا کاملاً با دیدگاه ما در قدرت بخشیدن به نسل بعدی زیرساخت بلاکچین هماهنگ است،” Ahmad Shadid، مدیر عامل io.net اظهار داشت. “با ارائه منابع GPU غیرمتمرکز ما، ما فقط حمایت از انتقال Quai Network از testnet به mainnet پشتیبانی نمی‌کنیم، بلکه مقاومت و مقیاس‌پذیری کلی فناوری‌های بلاکچین را افزایش می‌دهیم. این همکاری گام مهمی در عملی کردن پتانسیل عظیم اقتصادهای محاسباتی غیرمتمرکز و اکوسیستم‌های Web3 است.”

شراکت بین io.net و Quai Network دارای یک نقشه راه استراتژیک با فازهای مشخص شده است. فاز اول شامل استقرار خوشه‌های GPU برای پشتیبانی از گره‌های Quai Network در طول فاز testnet است. فازهای بعدی بر توسعه پشتیبانی GPU با هدف افزایش عملکرد و مقیاس‌پذیری بلاکچین. تمرکز خواهند کرد تا به طور کامل انتقال Quai Network به mainnet را تأمین کند.

اختراع بلاکچین دوران جدیدی از سازماندهی جامعه را با معرفی همکاری غیرمتمرکز از طریق مجموعه داده‌های قابل اعتماد و قابل بررسی به صورت جمعی، آغاز کرد. بلاکچین‌ها به عنوان مجموعه‌ای از پروتکل‌ها راهی را برای کار کردن افراد با یکدیگر، به صورت مستقیم و بدون دخالت سایر طرف‌ها، خصوصی یا عمومی، فراهم می‌کنند. با این حال، تکنولوژی بلاکچین غیرمتمرکز تک رشته‌ای به نقطه‌ای پیشرفت کرده است که به طور قابل توجهی توسط مسئله سه گانه بلاکچین محدود می‌شود. مسئله سه گانه بلاکچین محدودیت‌هایی را اعمال می‌کند که در آن فقط دو از سه ویژگی می‌توانند بهینه شوند: قابلیت مقیاس‌پذیری، غیرمتمرکز بودن، و امنیت.

• قابلیت مقیاس‌پذیری: ظرفیت چیست؟ چند تراکنش در ثانیه (TPS) می‌توان پردازش کرد؟

• غیرمتمرکز بودن: چند گره در حال اجرای بلاکچین هستند؟

• امنیت: چقدر سخت است که به سیستم حمله کنیم یا آن را سانسور کنیم؟

مسئله سه گانه بلاکچین پیشنهاد می‌کند که بلاکچین‌ها فقط می‌توانند بین ویژگی‌های قابلیت مقیاس‌پذیری، غیرمتمرکز بودن، و امنیت معامله کنند، اما نمی‌توانند همزمان همه سه خاصیت را داشته باشند. به عنوان مثال، بلاکچین‌ها می‌توانند سعی کنند با افزایش اندازه بلوک برای تراکنش در ثانیه بالاتر (TPS)، بر مقیاس غلبه کنند، اما این منجر به افزایش پهنای باند، محاسبه، و نیازمندی‌های ذخیره‌سازی برای گره‌ها می‌شود. افزایش نیازمندی‌های گره باعث کاهش تعداد گره‌هایی می‌شود که یک شبکه را تشکیل می‌دهند، که غیرمتمرکز بودن شبکه را کاهش می‌دهد. استدلال‌های مشابهی می‌توان برای معاملات مربوط به قابلیت مقیاس‌پذیری و امنیت و همچنین غیرمتمرکز بودن و امنیت ارائه کرد، با این حال، ما در اینجا وقت نمی‌گذاریم که این موارد را بپوشانیم، اما خوانندگان علاقه‌مند می‌توانند در اینجا بیشتر بیاموزند.

ما ادعا می‌کنیم که مسئله سه گانه بلاکچین فقط در زمینه‌ای که دو عملکرد از بلاکچین با هم ادغام می‌شوند، یعنی اجماع و سازگاری، محدودیت واقعی است. با این حال، اگر ما درک کنیم که این دو عملکرد می‌توانند جدا شوند، فضای طراحی دیگر توسط مسئله سه گانه بلاکچین محدود نیست بلکه توسط قضیه CAP که مفهوم قدیمی‌تری در پایگاه‌های داده توزیع شده است، محدود می‌شود.

قضیه CAP به ما اجازه می‌دهد که مسئله بلاکچین را به صورت مشکلی در پایگاه داده توزیع شده بررسی کنیم اگر ما اجماع و سازگاری را با هم ادغام نکنیم. برای درک مجموعه جدیدی از معاملات پس از جدا کردن اجماع و سازگاری، ما باید ویژگی‌هایی را که توسط قضیه CAP بحث می‌شوند تعریف کنیم:

• سازگاری: آیا تمام گره‌ها حالت داده یکسانی دارند؟

• تحمل پارتیشن: آیا گره‌های شبکه می‌توانند با دانش محدود از وضعیت کلی شبکه کار کنند؟

• دسترسی به داده: آیا گره‌های شبکه قادر به ارائه دسترسی خواندن به حالت فعلی هستند؟

در این ساختار جدید، ما می‌توانیم پیشنهاد دهیم که مجموعه‌های شارد داده ایجاد کنیم، یعنی بلاکچین‌های مستقل، که باعث افزایش ظرفیت خواهد شد، اما سازگاری جهانی را فدا می‌کند، تحمل پارتیشن را کاهش می‌دهد و همچنین دسترسی به داده در یک زمینه جهانی را کاهش می‌دهد. با این حال، در هر بلاکچین مستقل یا شارد ما می‌توانیم ویژگی‌های مجموعه داده‌های سازگار، تحمل پارتیشن، و دسترسی را حفظ کنیم تا زمانی که شاردهای بلاکچین فردی به محدودیت پهنای باند شبکه برخورد کنند که مشکل بومی بلاکچین‌های تک رشته‌ای است.

در حال حاضر، ما واقعا چیز جدیدی نگفته‌ایم، و توپولوژی پیشنهادی در بسیاری از پیشنهادات مقیاس‌پذیری مانند ETH 2.0 ظاهر شده است. با این حال، قطعه کلیدی که ما اشاره کرده‌ایم اما هنوز در مورد آن بحث نکرده‌ایم این است که چگونه ما می‌توانیم سازگاری را از اجماع جدا کنیم در حالی که یک سیستم امن، قابل مقیاس‌پذیری، غیرمتمرکز را حفظ می‌کنیم.

تقسیم وضعیت بدون تقسیم هش

تلاش‌های فعلی که برای افزایش امنیت طراحی‌های ماژولار (زنجیره‌های جانبی، رول آپ‌ها و اعتبارسنج‌های PoS) انجام شده است، قربانی مرکزیت از طریق زیرساخت، چاه‌های نقدینگی و اعتبارسنج‌های مورد اعتماد با مکانیسم‌های ناکافی مبارزه می‌شوند.

اتریوم ادعا می‌کند که تقسیم یک سیستم اثبات کار می‌تواند نرخ هش مورد نیاز برای تجاوز به بخشی از شبکه را کاهش دهد. این یکی از دلایلی است که آن‌ها می‌خواهند به اثبات سهم بروند.

با این حال، Quai یک راه حل جدید پیشنهاد می‌کند که در آن می‌توان وضعیت را در یک سیستم مبتنی بر هش تقسیم کرد بدون اینکه هش را از طریق یک فرآیند به نام استخراج ادغام شده تقسیم کند.

استخراج ادغام شده با استخراج ادغام شده Namecoin در بیتکوین در سال 2014 شروع شد. Namecoin ادعا کرد که استخراج ادغام شده امنیت شبکه را برای هر دو Namecoin و Bitcoin افزایش داد چون دیگر ماینرها نیازی به انتخاب بین استخراج یکی یا دیگری ندارند. این یک ویژگی بنیادین مهم است در هنگام تصمیم‌گیری در مورد چگونگی مقیاس‌پذیری یک سیستم بلاکچین ماژولار زیرا امکان دارد چندین زنجیره فرززیر مجموعه داشته باشیم که همه آن‌ها می‌توانند توسط همان مقدار هش امن شوند.

با اجازه دادن به استخراج ادغام شده در مجموعه‌ای از زنجیره‌های ماژولار، ماینرها قادر هستند بسیاری از زنجیره‌های هم‌پیچیده را که مجموعه مشترکی از قوانین، سیاست پولی و توکن پایه را به اشتراک می‌گذارند، امن کنند. بافت بلاکچین یک شبکه با مقاومت در برابر سیبیل (یعنی امنیت) ایجاد می‌کند که حداقل به اندازه (اگر بهتر نباشد) اجماع ناکاموتو خوب است.

بلاکچین‌های استخراج ادغام شده سلسله مراتبی

شبکه Quai استخراج ادغام شده سلسله مراتبی را به عنوان راه حلی برای مقیاس‌پذیری بلاکچین‌ها بدون اینکه غیرمتمرکز بودن یا امنیت را تهدید کند، پیشنهاد می‌کند. استخراج ادغام شده سلسله مراتبی از طریق سلسله مراتبی از زنجیره‌ها که در یک ساختار طبقه‌بندی شده ترتیب داده شده‌اند، کار می‌کند. زنجیره در بالا، Prime، بزرگترین پاداش استخراج را دارد اما همچنین بیشترین سختی و کندترین بلوک‌ها را دارد. سطوح بعدی، Regions، و مناطق دارای سختی پایین‌تر به ترتیب، و بلوک‌های سریع‌تر که امکان زنده بودن بیشتری را فراهم می‌کنند.

هر یک از بلاکچین‌ها در سلسله مراتب به طور اساسی زنجیره‌های مستقلی هستند که به هیچ یک از زنجیره‌های دیگر وابسته نیستند. آن‌ها یک توکن و سیاست پولی مشترک دارند، اما قوانین اجماع محلی اجرا می‌شوند. برای استخراج در این زمینه، یک ماینر باید حداقل یک قطعه از درخت (prime، 1 region، و 1 child zone) را استخراج کند که می‌تواند به صورت خودسرانه انتخاب کند. توانایی اینکه فقط بتوان یک قطعه را در بافت کلی استخراج کرد، اطمینان می‌دهد که همانطور که ظرفیت شبکه افزایش می‌یابد، ماینرها هنوز می‌توانند بدون اینکه مجبور باشند نیازمندی‌های گره را با ظرفیت معامله به صورت فوق‌خطی افزایش دهند، شرکت کنند.

یک ویژگی مهم که نتیجه استخراج ادغام شده یک قطعه از سلسله مراتب است، چیزی است که ما آن را بلوک همزمان می‌نامیم. وقتی بلوک‌ها در یک زمینه استخراج ادغام شده پیشنهاد می‌شوند، سربرگ باید ارجاعاتی به تمام بلاکچین‌هایی که با هم استخراج ادغام شده‌اند را شامل شود. در Quai، این به صورت یک سربرگ ظاهر می‌شود که به طور موثر آرایه‌ای از 3 سربرگ مربوط به Prime، Region، و Zone است.

یک بلوک در یک بلاکچین اگر شرایط سختی برای آن در زمینه آن بلاکچین را برآورده کند، پیدا می‌شود. این به این معنی است که فقط 1 بخش از سربرگ همیشه در هر زمینه منفرد معتبر است. با این حال، اگر یک بلوک اولیه پیدا شود، آنگاه هر دو بلوک region و بلوک zone نیز پیدا خواهند شد زیرا سختی زنجیره‌های فرزند همیشه کمتر خواهد بود. وقتی این اتفاق می‌افتد، این را بلوک همزمان می‌نامند. ویژگی مهم این بلوک این است که ارجاعات متقابل قابل تأیید و قابل تأیید را ایجاد می‌کند که می‌تواند برای انتقال وضعیت از یک زنجیره به زنجیره دیگر استفاده شود. این به طور موثر پل‌های غیرمتمرکز بین تمام بلاکچین‌ها در شبکه را ایجاد می‌کند که امکان تعامل را فراهم می‌کند.

قاعده طولانی‌ترین زنجیره سلسله مراتبی (hlcr)

قاعده طولانی‌ترین زنجیره سلسله مراتبی مکانیسم اجماعی است که در آن حقیقت استاندارد شبکه بر اساس بلاکچین با بیشترین حذف انتروپی تجمعی یا Prime است. اگر کسی سعی کند یک Zone را برگرداند، باید از طریق Prime همزمان برگردد. برای برگرداندن Prime یک مهاجم باید یک زنجیره را ارائه دهد که به اندازه Prime انتروپی را حذف کرده است. قاعده طولانی‌ترین زنجیره سلسله مراتبی مقاومت در برابر حملات Sybil معادل با اجماع Nakamoto را به دست می‌آورد زیرا تمام زنجیره‌ها مقدار حذف انتروپی تجمعی را که در Prime در هر بلوک همزمان نشان داده شده است، به دست می‌آورند حتی وقتی که فقط با نرخ کندتری متناسب با قدرت هش در هر زنجیره مربوطه در بلوک همزمان پیشرفت می‌کنند.

شبکه Quai یک معماری قابل مقیاس‌پذیری را به دست می‌آورد زیرا در قضیه سه گانه CAP معاملاتی انجام می‌دهد که با تأخیر در اجماع جهانی، امکان افزایش ظرفیت را فراهم می‌کند. یک معامله ذاتی وجود دارد که در حال انجام است. همانطور که شبکه Quai با افزودن شاردهای اجرایی ظرفیت را افزایش می‌دهد، معاملات متقاطع زنجیره زمان بیشتری برای قابل خرج شدن در زنجیره مقصد خواهند داشت.

تست‌نت عصر آهن شبکه QuAI که منتظر آن بودیم، اکنون فعال است و 8 میلیون توکن QuAI مین‌نت برای تشویق‌های استخراج اختصاص یافته است. استخراج با استفاده از الگوریتم هش ProgPoW انجام می‌شود که نسخه‌ای از الگوریتم Ethash است که برای مقاومت بهتر در برابر ASIC توسعه یافته است. استفاده از ProgPoW اطمینان می‌دهد که GPU ها بهترین سخت‌افزار برای استخراج در شبکه باقی می‌مانند.

QuAI یک شبکه چند زنجیره‌ای است که از استخراج برای اتصال بسیاری از زنجیره‌هایی که به صورت غیر همزمان عمل می‌کنند، استفاده می‌کند. به دلیل معماری چند زنجیره‌ای کوآی، برخی نکات در استخراج وجود دارد که در مقایسه با استخراج یک شبکه تک زنجیره‌ای متفاوت است - هر استخراج کننده به عنوان مثال، یک “قطعه” تکی از شبکه را از بین بسیاری از قطعات موجود برای استخراج انتخاب می‌کند. این یک دینامیک جالب ایجاد می‌کند که استخراج کنندگان تشویق می‌شوند تا به طور منظم تغییر دهند که کدام قطعه از نرخ هش آن‌ها استخراج می‌شود، تا به طور ممکن به طور مداوم کمترین قطعه سخت را استخراج کنند.

این مقاله شامل الزامات / پیش‌نیازهای استخراج، چگونگی دریافت یک دستگاه استخراج کوآی، چگونگی ساختاردهی پاداش‌های مین‌نت برای استخراج، و برخی از پیوندها و منابع مفید در مورد استخراج کوآی است.

الزامات استخراج

برای استخراج GPU کوآی، شما به موارد زیر نیاز دارید:

• برق قابل اعتماد

• اتصال اینترنت با سرعت 10+ مگابیت در ثانیه

• یک گره go-quai که حداقل یک پروکسی stratum را اجرا می‌کند

• یک یا چند GPU از نوع Nvidia یا AMD برای اجرای go-quai-miner

  تنظیمات بهینه برای استخراج کوآی عبارتند از:

• یک گره جهانی go-quai (تمام قطعات)

• 9 پروکسی stratum (تمام قطعات)

• یک یا چند GPU روی یک ماشین متفاوت از گره/پروکسی‌ها که quai-gpu-miner را روی HiveOS اجرا می‌کند

  این تنظیمات به کاربر اجازه می‌دهد تا hashrate خود را بین تمام قطعات به سرعت تغییر دهد، این امکان را به آن‌ها می‌دهد که به طور مداوم hashrate خود را روی قطعه با کمترین سختی نگه دارند، بهینه‌سازی" پاداش/hash."

در حالی که تنظیمات بهینه یک گره جهانی است (اجرای تمام قطعات) و یک پروکسی stratum در هر قطعه، استخراج همچنین می‌تواند با یک گره قطعه و یک پروکسی stratum تکی در همان زنجیره‌ای که گره go-quai در حال اجرا است، انجام شود. علاوه بر این، در حالی که HiveOS سیستم عامل توصیه شده برای اجرای quai-gpu-miner است، موفقیتی نیز در اجرای آن روی نسخه Ubuntu 20.04 (نه نسخه 22.04) وجود دارد. در حال حاضر پشتیبانی از Windows/WSL وجود ندارد. علاوه بر این، در حالی که توصیه می‌شود ماشینی که quai-gpu-miner را اجرا می‌کند، متفاوت از ماشینی باشد که گره و پروکسی را اجرا می‌کند، امکان اجرای همزمان هر سه برنامه روی یک ماشین وجود دارد.

چگونه استخراج کنیم

برای شروع هش، شما نیاز به یک گره دارید که یک پروکسی stratum را برای اشاره به ماینر خود اجرا کند. اگر هنوز یک گره و پروکسی stratum راه اندازی نکرده‌اید، باید گره خود را راه اندازی کنید و پروکسی stratum خود را با دنبال کردن دستورالعمل‌ها در مستندات راه اندازی کنید تا بتوانید یک ماینر GPU را راه اندازی کنید. اگر از قبل یک گره و پروکسی stratum راه اندازی کرده‌اید، در ادامه بخوانید.

هنگامی که یک گره و پروکسی در حال اجرا دارید، می‌خواهید quai-gpu-miner را روی دستگاه/ماشین خود با GPU ها راه اندازی کنید. این کار با دنبال کردن آموزش‌ها در مستندات Quai برای نسخه Ubuntu 20.04 یا HiveOS انجام می‌شود، بسته به اینکه چه چیزی را برای اجرای دستگاه خود انتخاب کرده‌اید.

هنگامی که شروع به هش کردید، می‌توانید اینکه کدام قطعه(ها) را در حال استخراج هستید اختیاری تغییر دهید تا پاداش‌های خود را بهینه کنید. ماینرهایی که به طور مداوم hashrate خود را برای استخراج کمترین قطعه سختی جابجا می‌کنند، بلوک‌های بیشتری با hashrate خود استخراج می‌کنند، و بنابراین نسبت به یک ماینر که در یک قطعه راه اندازی شده و برای مدت Testnet تغییر نمی‌کند، بیشتر پاداش‌ کسب می‌کنند.

پاداش‌های استخراج

8 میلیون توکن کوآی مین‌نت به ماینرهایی که بلوک‌های معتبر را در طول تست‌نت عصر آهن استخراج می‌کنند، توزیع خواهد شد. با 9 قطعه، این مقدار به حدود 888,888.89 توکن کوآی مین‌نت در پاداش برای هر قطعه می‌رسد. پاداش‌ها بر اساس نسبت بلوک‌های استخراج شده بر اساس آدرس محاسبه می‌شوند. به عنوان مثال، اگر یک ماینر 10 بلوک در قطعه 1 استخراج کند و در مجموع 10,000 بلوک در قطعه 1 در طول تست‌نت عصر آهن استخراج شود، ماینر 10/10,000=0.1% از 888,888.89 پاداش موجود برای قبرس-1 را دریافت خواهد کرد، که برابر با حدود 888.89 کوآی در پاداش‌های مین‌نت است. تمام پاداش‌های مین‌نت در زمان راه‌اندازی مین‌نت شبکه کوآی توزیع خواهند شد، که در حال حاضر انتظار می‌رود در سال 2024 باشد.

توجه حیاتی #1: اگر در حال استخراج هستید، باید کلیدهای خصوصی برای حساب‌هایی که در آن‌ها استخراج می‌کنید را نگه دارید. به عنوان مثال، اگر در حال استخراج در آدرس‌هایی هستید که در Pelagus ایجاد شده‌اند، باید مطمئن شوید که عبارت seed که در زمان اولیه راه‌اندازی کیف پول به شما نمایش داده شده است را ثبت کرده‌اید. اگر شما کلیدهای خصوصی آدرس(های)ی که برای استخراج استفاده می‌کنید را نگه ندارید، هیچ راهی برای اثبات تعداد بلوک‌هایی که در این تست‌نت استخراج کرده‌اید وقتی زمان دریافت پاداش‌های مین‌نت فرا رسیده باشد، نخواهید داشت.

توجه حیاتی #2: تست‌نت عصر آهن از استخراج مشترک پشتیبانی نمی‌کند. اگر شما کلیدهای خصوصی آدرسی که بلوک‌ها را استخراج می‌کند را کنترل نکنید، نمی‌توانید هیچ پاداشی را دریافت کنید. تیم ما در استراتژی‌های غالب به شدت توصیه می‌کند که از هیچ استخراج مشترکی استفاده نکنید به دلیل ناممکن بودن اجرای مناسب توزیع پاداش.

لینک های بیشتر و منابع را میتوانید از Mining in Quai Network's Iron Age Testnet - Quai Network دریافت کنید

بر خلاف بلاکچین‌های یکپارچه سنتی که تمام معاملات از یک زنجیره عبور می‌کنند ، شبکه Quai به عنوان یک شبکه از بلاکچین‌های متعدد عمل می‌کند. بلاکچین‌های متعدد درون شبکه Quai به صورت سلسله مراتبی سازماندهی شده‌اند تا همکاری و امنیت مشترک را در تمام زنجیره‌ها در شبکه تسهیل کنند.

سلسله مراتب شبکه Quai سه سطح دارد: یک زنجیره اصلی، زنجیره‌های منطقه‌ای زیادی که زیرمجموعه Prime هستند، و زنجیره‌های منطقه‌ای زیادی که زیرمجموعه هر منطقه هستند. هنگام استخراج Quai، هر استخراج‌کننده زنجیره Prime و یک منطقه و زون انتخابی خود را استخراج می‌کند. این روش استخراج، که به نام استخراج ادغام شده شناخته می‌شود، امکان می‌دهد تا هر تغییر وضعیت در شبکه Quai در نهایت توسط 100٪ توان هش شبکه تأیید شود. هر بلاکچین درون Quai معاملات را به صورت مستقل پردازش می‌کند در حالی که احترام به همان اجماع جهانی فراگیر را حفظ می‌کند.

این مقاله انواع مختلف زنجیره‌ها درون شبکه Quai را بررسی می‌کند، چگونه آن‌ها تعامل و ارتباط برقرار می‌کنند تا یک شبکه هماهنگ ایجاد کنند، و پیامدهای عملی معماری چند زنجیره‌ای  Quai.

 زنجیره‌های سربرگ: ستون فقرات معماری Quai

در شبکه  Quai، فقط زنجیره‌های  Zone، زنجیره‌های زیردست در سلسله مراتب، وضعیت را حفظ می‌کنند. تمام زنجیره‌های برتر( زنجیره‌های Prime و Region ) وضعیت را حفظ نمی‌کنند و به عنوان “زنجیره‌های سربرگ” عمل می‌کنند. این زنجیره‌های سربرگ فقط برای هماهنگی و تسهیل همکاری بین زنجیره‌های Zone زیردست وجود دارند.

در هسته خود، زنجیره‌های سربرگ بلاکچین‌های بهینه شده هستند. به جای ذخیره معاملات و حساب‌ها، زنجیره‌های سربرگ بر روی سربرگ‌های بلاک‌ها تمرکز دارند. این امر ساختار سبکی را تضمین می‌کند که امکان اعتبارسنجی و تأیید سریع جنبه‌های مربوط به بلاک‌ها را بدون نیاز به پردازش داده‌های کامل بلاک فراهم می‌کند.

در حالی که هیچ حساب یا معامله‌ای در این زنجیره‌های سربرگ برتر وجود ندارد، آن‌ها یک جزء حیاتی از شبکه Quai هستند، اجماع جهانی را اجرا می‌کنند و معاملات متقاطع زنجیره‌ای را فعال می‌کنند.

 بلاک‌های همزمان: پل‌سازی برای پر کردن فاصله‌ها

 یکی از مهم‌ترین نقش‌هایی که زنجیره‌های سربرگ ایفا می‌کنند، نیاز زنجیره‌های Zone به ارجاع به وضعیت یکدیگر و تضمین اتمی‌بودن است. به دلیل اینکه هر استخراج‌کننده Quai سه بلاکچین را به صورت همزمان استخراج می‌کند، گاهی اوقات بلاک‌هایی ایجاد می‌شوند که از آستانه سختی چندین بلاکچین Quai بیشتر می‌شوند. وقتی این اتفاق می‌افتد، یک “بلاک همزمان” - یک بلاک که در چندین بلاکچین معتبر است - ایجاد می‌شود.

 بلاک‌های همزمان اولین نمونه یک پل کاملاً غیرمتمرکز بین بلاکچین‌ها هستند. درون هر بلاک همزمان، اطلاعاتی در مورد انتقالات وضعیتی که در یک Zone رخ داده و نیز بر یک Zone دیگر تأثیر می‌گذارد (تعاملات/معاملات خارجی) وجود دارد. این اطلاعات از طریق بلاک‌های همزمان در شبکه عبور می‌کنند، در نهایت به Zone‌هایی می‌رسد که وضعیت آن‌ها توسط تعامل(ات) خارجی تحت تأثیر قرار گرفته و تعامل قادر به تسویه در Zone مقصد است.

 به طور حیاتی، اگر یک بلاک همزمان در هر نقطه‌ای بازگردانده شود (توسط استخراج‌کنندگان/گره‌ها در Zone مبدأ، زنجیره Region برتر، یا زنجیره Prime برتر) آنگاه هر زنجیره Zone که وضعیت آن توسط بلاک همزمان بازگشتی تحت تأثیر قرار گرفته نیز باز خواهد گشت. این امر اتمی‌بودن در تمام زنجیره‌های شبکه Quai را تضمین می‌کند و همچنین امنیت شبکه مشترک را تضمین می‌کند، زیرا حتی اگر معاملات خارجی غیرمشروع به نحوی از طریق بلاک‌های همزمان از زنجیره Zone بیرون رانده شوند، زنجیره Prime (که توسط تمام شرکت‌کنندگان در شبکه امن شده است) همیشه توانایی رد کردن بلاک‌های همزمان به عنوان نامعتبر را دارد، و وضعیت نامناسب یا به زنجیره مقصد هرگز نخواهد رسید، یا به صورت هماهنگ باز خواهد گشت.

 معاملات متقاطع زنجیره‌ای: عبور از پل‌ها

 معماری چند زنجیره‌ای شبکه Quai فقط درباره زنجیره‌های مستقل که در سیلوها عمل می‌کنند نیست - اصل آن در همبستگی و انتقال بی‌درز دارایی‌ها و داده‌ها بین این زنجیره‌ها است. این همبستگی از طریق معاملات متقاطع زنجیره‌ای، که توسط بلاک‌های همزمان فوق الذکر تسهیل می‌شود، مادی سازی می‌شود.

 معاملات متقاطع زنجیره‌ای در شبکه Quai به اصول اتمی پایبند هستند - یک معامله متقاطع زنجیره‌ای یا کاملاً در زنجیره‌های شرکت‌کننده اجرا می‌شود یا اصلاً اجرا نمی‌شود، نگرانی‌ها درباره حملات دو برابر خرج کردن یا معاملات متقاطع زنجیره‌ای که در حین انتقال “گم” می‌شوند را از بین می‌برد. در قلب این اتمی‌بودن، زنجیره‌های سربرگ هستند. وقتی یک معامله از یک زنجیره Zone با هدف رسیدن به دیگری آغاز می‌شود، جزئیات سربرگ بلاک به بالا از طریق سلسله مراتب برای اعتبارسنجی فرستاده می‌شود. تا زمانی که این معامله قادر به تسویه در زنجیره مقصد خود باشد، تضمین می‌شود که آن فقط با قوانین Zone مبدأ خود مطابقت ندارد، بلکه با پروتکل‌های اجماع گسترده‌تر شبکه Quai نیز هم‌خط است.

 هنگامی که معامله از طریق زنجیره‌های Region و Prime برتر عبور می‌کند و به Zone مقصد خود می‌رسد، تغییرات در هر دو زنجیره فرستنده و گیرنده منعکس می‌شوند، اطمینان حاصل می‌کند که وضعیت دارایی‌ها در هر دو زنجیره سازگار است. لازم به ذکر است که نقش خاص زنجیره Prime در تضمین اعتبار معاملات متقاطع زنجیره‌ای - به عنوان برترین زنجیره، که توسط توان هش تجمعی کل شبکه تقویت شده است، به عنوان نقطه بررسی نهایی عمل می‌کند. هر بلاک همزمان یا معاملات متقاطع زنجیره‌ای می‌توانند توسط زنجیره Prime رد شوند، اطمینان حاصل می‌کند که شبکه در برابر آسیب‌پذیری‌های احتمالی مقاوم باقی می‌ماند و یکپارچگی هر زنجیره فردی درون شبکه Quai را حفظ می‌کند.

با این مکانیزم، شبکه Quai بیش از چندین زنجیره را عملی میکند - آن یک اکوسیستم یکپارچه را ارائه می‌دهد که در آن این زنجیره‌ها می‌توانند تعامل داشته باشند، معامله کنند، و توانایی‌های خود را ادغام کنند.

 نتیجه‌گیری

طراحی سلسله مراتبی شبکه Quai، که شامل زنجیره‌های سربرگ و زنجیره‌های حفظ وضعیت است، یک راه حل جدید را برای چالش‌های ماندگار بلاکچین نشان می‌دهد، به خصوص تعامل چند زنجیره‌ای و قابلیت مقیاس‌پذیری. با استفاده موثر از بلاک‌های همزمان، شبکه اتمی‌بودن را در سراسر زنجیره‌ها تضمین می‌کند، یکپارچگی معاملاتی را حفظ می‌کند. ادغام چندین زنجیره بدون اینکه استقلال فردی هر زنجیره را فدا کند، امکان یک سطح بالای کارایی را فراهم می‌کند، در حالی که هنوز احترام به اجماع جهانی فراگیر را حفظ می‌کند.

نقش زنجیره Prime به عنوان نقطه بررسی اعتبار نهایی، که توسط توان هش کل شبکه پشتیبانی می‌شود، امنیت سیستم را تأیید می‌کند. این ساختار معاملات متقاطع زنجیره‌ای را قابل اعتماد و مقاوم در برابر آسیب‌پذیری‌های احتمالی می‌کند.

در دنیای بلاکچین مکانیزم‌های اجماع نقش حیاتی در حفظ یکپارچگی و کارایی شبکه‌های غیرمتمرکز ایفا می‌کنند. آن‌ها اطمینان می‌دهند که تمام شرکت‌کنندگان در شبکه بر صحت تراکنش‌ها توافق دارند، و در نتیجه از دوبار خرج کردن و سایر فعالیت‌های تقلبی جلوگیری می‌کنند.

مکانیزم‌های اجماع به عنوان بنیادی برای امنیت و ثبات شبکه‌های بلاکچین هستند. آن‌ها از کنترل شبکه توسط عوامل مخرب جلوگیری می‌کنند و اطمینان حاصل می‌کنند که تراکنش‌ها به شکلی عادلانه و شفاف پردازش شوند. این مقاله تفاوت‌های بین PoW، PoS، و الگوریتم جدید Proof-of-Entropy-Minima (PoEM) شبکه Quai را مورد توجه قرار می‌دهد، به ویژه در نحوه مقابله با حملات احتمالی مانند حمله ۵۱ درصدی، و تأثیرات آن‌ها بر کنترل شبکه و تغییرات قوانین.

اثبات کار (PoW): نقاط قوت و محدودیت‌ها

اثبات کار (PoW) یک مکانیزم اجماع است که از شرکت‌کنندگان شبکه (ماینرها) می‌خواهد تا مسائل ریاضی پیچیده‌ای را حل کنند تا تراکنش‌ها را مرتب و بلوک‌های جدیدی ایجاد کنند. این تلاش محاسباتی امنیت و یکپارچگی شبکه را تضمین می‌کند. PoW اولین مکانیزم اجماع است که برای امنیت بلاکچین‌ها استفاده شده و از زمان آغاز به کار بیت‌کوین، مورد استفاده قرار گرفته است.

نقاط قوت PoW

موضوعیت و هماهنگی: PoW یک مکانیزم هماهنگی موضوعی فراهم می‌کند، که به تمام شرکت‌کنندگان اجازه می‌دهد تا بر وضعیت شبکه توافق داشته باشند. این بر اصول ریاضی قابل اثبات استوار است، که آن را به یک سیستم محکم و قابل اعتماد تبدیل می‌کند.

امنیت در برابر حملات: PoW در برابر حملاتی که تلاش می‌کنند قوانین شبکه را تغییر دهند یا آن را سانسور کنند، مقاوم است. حتی اگر یک نهاد تنها ۵۱٪ از نرخ هش را کنترل کند، به آن‌ها اجازه نمی‌دهد تا قوانین اساسی شبکه را تغییر دهند، فقط ممکن است تراکنش‌ها را سانسور کنند.

زمینه تاریخی: استفاده از طلا به عنوان یک نوع پول اثبات کار، اهمیت یک کالای نادر فیزیکی را که از کاهش ارزش پول جلوگیری می‌کند، تأکید می‌کند. این دیدگاه تاریخی، بینش‌هایی را در مورد اصول زیربنایی PoW فراهم می‌آورد.

محدودیت‌های PoW

مصرف انرژی: سیستم‌های PoW اغلب مقدار زیادی انرژی را برای کاری که ارائه می‌دهند استفاده می‌کنند - به عنوان مثال، بیت‌کوین که تنها قادر به پردازش حدود ۵ تراکنش در ثانیه (TPS) است، حدود ۷۰۰ کیلووات ساعت انرژی برای هر تراکنش مصرف می‌کند. مصرف انرژی، در حالی که جزء ذاتی اجماع PoW است، باید بهینه‌سازی شود تا مصرف انرژی به ازای هر تراکنش کاهش یابد.

تأخیر در اجماع: روشی که سیستم‌های اثبات کار دو بلوک همزمان و معتبر را پردازش می‌کنند، منجر به تأخیرهای قابل توجهی در اجماع می‌شود. این تأخیرها، در حالی که تأثیر کمی بر سیستم‌های یکپارچه (زنجیره‌ای تکی) مانند بیت‌کوین دارند، چالش‌های قابل توجهی را هنگام تلاش برای هماهنگی یک سیستم PoW چند زنجیره‌ای ایجاد می‌کنند.

اثبات سهم (PoS): رویکردی متفاوت

 اثبات سهم (PoS) نماینده‌ی یک تغییر عمده در برابر مکانیزم اجماع اثبات کار (PoW) است و روش جدیدی برای تأیید تراکنش‌ها و ایجاد بلوک‌های جدید معرفی می‌کند. در حالی که مزایایی مانند کاهش مصرف انرژی را ارائه می‌دهد، اما همچنین دارای مجموعه‌ای از کاستی‌های خود نیز می‌باشد.

در یک سیستم PoS، اعتبارسنج‌ها بر اساس تعداد سکه‌هایی که دارند و تمایل دارند به عنوان وثیقه “سهام‌گذاری” کنند، برای ایجاد بلوک‌های جدید انتخاب می‌شوند. برخلاف PoW که در آن اجماع از طریق تلاش محاسباتی به دست می‌آید، PoS بر انگیزه‌های اقتصادی و جریمه‌ها برای تضمین یکپارچگی شبکه تکیه دارد.

مزایای اثبات سهم

کاهش مصرف انرژی: برخلاف اثبات کار، مصرف انرژی جزء ذاتی فرآیند تأیید بلوک‌ها نیست. این امر اجازه می‌دهد تا حتی در زنجیره‌های با پهنای باند پایین، مصرف انرژی به ازای هر تراکنش به حداقل برسد.

کاستی‌های اثبات سهم

چالش‌های انتشار داده:  برخلاف PoW که انتشار داده‌ها تقریباً همیشه در یک “دور” اتفاق می‌افتد، PoS همیشه نیاز به چند دور برای رسیدن به اجماع دارد. این می‌تواند منجر به تأخیرها و پیچیدگی‌ها در رسیدن به توافق در سراسر شبکه شود.

ذهنیت در اجماع: PoS سطحی از ذهنیت را به فرآیند اجماع وارد می‌کند. برخلاف اصول ریاضی موضوعی در PoW، PoS بر مکانیزم‌های اجماع اجتماعی تکیه دارد. اگر اکثریت اعتبارسنج‌ها تصمیم به تغییر وضعیت شبکه بگیرند، غیرقابل تغییر بودن سیستم می‌تواند به خطر بیفتد.

پتانسیل برای متمرکز شدن: طبیعت ذهنی PoS، در کنار انگیزه‌ای برای اختصاص دادن سهم به یک استخر، در را برای دخالت احتمالی دولت باز می‌کند. به عنوان مثال، اگر اکثریت قاطع یا کوروم توسط صرافی‌ها کنترل شود، مقامات دولتی می‌توانند بر تصمیمات تأثیر بگذارند، مانند برگرداندن یا سانسور کردن تراکنش‌ها.

مقایسه با سیستم‌های پولی تاریخی: هم عرض با گذار از یک سیستم پولی مبتنی بر طلا به یک سیستم فدرال رزرو، PoS می‌تواند به عنوان حرکتی از یک استاندارد موضوعی به یکی دیگر که بیشتر ذهنی و احتمالاً قابل دستکاری است، دیده شود. این دیدگاه تاریخی، خطرات و چالش‌های بالقوه PoS را برجسته می‌کند.

معرفی اثبات حداقل آنتروپی (PoEM): بهبود بر PoW

تکامل مکانیزم‌های اجماع بلاکچین شاهد تلاش‌های مختلفی برای بهبود مدل اصلی اثبات کار بوده است. اثبات سهم به عنوان یک جایگزین با هدف رفع برخی از ناکارآمدی‌های PoW  ظاهر شد. با این حال، PoS مجموعه‌ای از چالش‌های خود را معرفی کرد، از جمله نیاز به چندین دور انتشار داده و رویکرد کاملاً ذهنی به اجماع. اثبات حداقل آنتروپی (PoEM) نماینده بازگشت به ریشه‌های موضوعیت است، با تکیه بر نقاط قوت PoW در حالی که محدودیت‌های آن را برطرف می‌کند.

حل فوری شاخه‌ها: حل شاخه‌ها یک چالش قابل توجه در سیستم‌های بلاکچین بوده است. گاهی اوقات عدم قطعیت طولانی مدت PoW در حل شاخه‌ها آن را برای دستیابی به اجماع با چندین بلاکچین غیر قابل اعتماد کرده است. از طرف دیگر، PoS نیاز به چندین دور انتشار برای هر بلوک داشت، که منجر به ناکارآمدی‌ آن می‌شد. PoEM از مفهوم وزن ذاتی بلوک برای امکان انتخاب فوری و قطعی بلوک بعدی در توالی توسط تمام گره‌ها استفاده می‌کند. با اندازه‌گیری وزن کامل هر هش، PoEM امکان مقایسه عادلانه و دقیق تمام بلوک‌ها را فراهم می‌کند و درگیری‌ها را در تمام زنجیره‌ها به طور همزمان حل می‌کند. این رویکرد اطمینان می‌دهد که ماینرها همیشه از بلوکی که تمام گره‌ها بر آن توافق خواهند کرد، مطمئن هستند، که منجر به استفاده‌ی مؤثرتری از منابع محاسباتی می‌شود.

هماهنگی شاردهای اجرایی نامحدود: گاهی اوقات تأخیر زمانی PoW در برقراری اجماع، محدودیت سختی بر تعداد شاردهای اجرایی که یک شبکه می‌تواند هماهنگ کند، اعمال می‌کند. PoS به طور کافی این محدودیت را برطرف نکرد، و شکافی در توانایی مقیاس‌بندی و هماهنگی چندین زنجیره باقی گذاشت. حل قطعی شاخه‌های PoEM به گره‌ها امکان می‌دهد تا فوراً نوک زنجیره صحیح را در شاردهای اجرایی مختلف انتخاب کنند. با حذف ماهیت زمان‌بندی شده حل شاخه‌ها، PoEM ساختار لازم برای هماهنگی شاردهای اجرایی نامحدود را فراهم می‌کند، که چیزی نیست که نه PoW و نه PoS توانسته‌اند به دست آورند.

بازگشت به موضوعیت: در حالی که PoS به دنبال بهبود PoW با معرفی رویکرد متفاوتی به اجماع بود، به طور ناخواسته موضوعیت را دوباره به سیستم وارد کرد. از طرف دیگر، PoEM به ریشه‌های موضوعیت که چشم‌انداز اصلی فناوری بلاکچین را مشخص می‌کرد، بازمی‌گردد. با تمرکز بر وزن ذاتی بلوک و حل قطعی شاخه‌ها، PoEM مکانیزم هماهنگی موضوعی را که بلاکچین را به یک فناوری انقلابی تبدیل کرد، بازیابی می‌کند.

مقایسه PoW، PoS و PoEM

اثبات کار (PoW)

نقاط قوت: امن و غیرمتمرکز؛ وابسته به قدرت محاسباتی؛ در شبکه‌هایی مانند بیت‌کوین به خوبی آزمایش شده است.

نقاط ضعف: مصرف انرژی بالا؛ گاهی اوقات حل کند شاخه‌ها؛ محدودیت‌ها در هماهنگی چندین شارد اجرایی.

اثبات سهم (PoS)

نقاط قوت: مصرف انرژی پایین.

نقاط ضعف: چندین دور انتشار داده؛ اجماع ذهنی؛ پتانسیل متمرکز شدن؛ محدودیت‌ها در انتشار داده و حل شاخه‌ها.

اثبات حداقل آنتروپی (PoEM)

نقاط قوت: حل فوری شاخه‌ها؛ توانایی هماهنگی شاردهای اجرایی نامحدود؛ اجماع موضوعی و قطعی؛ استفاده مؤثر از منابع.

نقاط ضعف: نسبتاً جدید است و نیاز به آزمایش بیشتر در دنیای واقعی دارد.

تفاوت‌های کلیدی

حل شاخه‌ها: PoW به سنگین‌ترین قاعده زنجیر تکیه دارد، که گاهی اوقات منجر به عدم قطعیت طولانی مدت در حل شاخه‌ها می‌شود. PoS نیاز به چندین دور انتشار دارد، در حالی که PoEM همیشه حل فوری و قطعی شاخه‌ها را ارائه می‌دهد.

مقیاس‌پذیری: PoW با محدودیت‌هایی در هماهنگی چندین زنجیره روبرو است، و PoS در مقیاس‌بندی امنیت را به خطر می‌اندازد. توانایی PoEM در هماهنگی شاردهای اجرایی نامحدود، مقیاس‌پذیری را بدون به خطر انداختن امنیت به طور قابل توجهی بهبود می‌بخشد.

موضوعیت در مقابل ذهنیت: PoW موضوعیت را در اجماع معرفی کرد، در حالی که PoS ذهنیت را دوباره وارد کرد. PoEM به ریشه‌های موضوعیت بازمی‌گردد، وزن کامل هر هش را اندازه‌گیری می‌کند و امکان مقایسه عادلانه تمام بلوک‌ها را فراهم می‌آورد.

کارایی انرژی: PoW به دلیل مصرف انرژی بالایش شناخته شده است، در حالی که PoS و PoEM راه‌حل‌های کارآمدتر انرژی را ارائه می‌دهند.

وب 3.0 چیست ؟

وب 3.0، که اغلب به عنوان وب غیرمتمرکز شناخته می‌شود، به عنوان مرحله بعدی اینترنت تصور می‌شود. این بر پایه بلاکچین‌های عمومی ساخته شده است، یک نوع فناوری دفترچه روزنامه‌ای که بیشتر برای تسهیل معاملات رمزارز شناخته می‌شود.

جذابیت وب 3.0 در ماهیت غیرمتمرکز آن است، این نشان می‌دهد که به جای مرور اینترنت از طریق خدماتی که توسط غول‌های شرکتی مانند گوگل، اپل یا فیسبوک نظارت می‌شود، افراد خودشان مالکیت و کنترل بر بخش‌های اینترنت را دارند.

بر خلاف نسخه‌های قبلی، وب 3.0 به “اجازه” نیاز ندارد، به این معنی که قدرت‌های مرکزی نمی‌توانند تصمیم بگیرند که چه کسی به چه خدماتی دسترسی دارد. علاوه بر این، نیاز به “اعتماد” را حذف می‌کند، به این معنی که نیازی به یک واسطه در معاملات مجازی بین دو یا چند طرف وجود ندارد. از آنجا که این نهادها و واسطه‌ها عمدتاً برای جمع‌آوری داده‌ها مسئول هستند، وب 3.0 از نظر فنی حفاظت بیشتری از حریم خصوصی کاربر ارائه می‌دهد.

یک بخش در حال رشد از این اینترنت جدید، دفی است، که مبادلات مالی واقعی را بر روی بلاکچین بدون نیاز به بانک‌ها یا دولت‌ها تسهیل می‌کند. با این حال، با افزایش علاقه شرکت‌های برجسته و سرمایه‌گذاران سرمایه‌گذاری در وب 3.0، مشارکت آن‌ها ممکن است منجر به کنترل متمرکزی شود.

برای درک کامل اهمیت وب 3.0، بسیار ضروری است که تکامل وب جهانی را درک کنیم. این تحول معمولاً به سه فاز تقسیم می‌شود: وب 1.0، وب 2.0، و در حال حاضر وب 3.0

 تکامل وب: از وب 1.0 تا وب 3.0

وب 1.0، نسخه اولیه اینترنت، تقریباً از سال 1991 تا 2004 وجود داشت. این به عنوان وب خواندنی یا سینتکسی شناخته می‌شد، جایی که اکثر کاربران فقط مصرف‌کننده محتوا بودند، در حالی که خالقان عمدتاً توسعه‌دهندگان وب بودند که وب‌سایت‌هایی را با محتوایی که عمدتاً به صورت متنی یا گرافیکی تحویل داده می‌شد، ساختند. وب 1.0 یک حوزه محتوای ثابت بود، نه دینامیک، و تعامل کاربر با صفحات وب حداقل بود.

وب 2.0، مفهومی که بیشتر به آن آشنا هستند، همچنین به عنوان وب خواندن-نوشتن یا وب اجتماعی شناخته می‌شود. شما نیازی به یک توسعه‌دهنده بودن برای شرکت در فرایند ایجاد در حوزه وب 2.0 ندارید. بسیاری از برنامه‌ها طوری طراحی شده‌اند که هر کسی می‌تواند نقش یک خالق را بر عهده بگیرد. فناوری‌های وب مانند   اچ تی ام ال 5، سی اس اس 3 و چارچوب‌های جاوااسکریپت شرکت‌ها را قادر ساخته‌اند تا ایده‌های جدیدی را خلق کنند، که کمک می‌کند تا مشارکت بیشتر کاربران در وب اجتماعی را تسهیل کند.

با این حال، همان مکانیزم‌هایی که وب 2.0 را تعاملی و کاربرپسند می‌کنند،  نشت داده‌ها را نیز امکان پذیر می‌کند. نهادهای متمرکز وب 2.0 مانند گوگل، فیسبوک، توییتر و دیگران، انبوه زیادی از داده‌های کاربر را برای تبلیغات هدفمند جمع‌آوری می‌کنند، که منجر به نگرانی‌های حریم خصوصی می‌شود. این روش مبتنی بر داده‌ها تبدیل به سنگ بنای وب امروزی شده است، جنبه‌ای که وب 3.0 تمایل دارد تا آن را اصلاح کند.

 درک توزیع‌پذیری در وب 3.0

وب 3.0 نمادی از تغییر بنیادین در نحوه عملکرد اینترنت است که بر مبنای اصل توزیع‌پذیری متمرکز است. این بیانگر آن است که کنترل و مالکیت بین کاربران پخش می‌شود، به جای اینکه در دست یک نهاد متمرکز و تکی مانند یک غول فناوری یا دولت متمرکز باشد. در این مدل در حال ظهور، همه افراد قادر به تملک بخشی از اینترنت هستند و همه فرصت دارند آینده آن را شکل دهند.

نیروی پشت توزیع‌پذیری، فناوری بلاکچین است که ایجاد شبکه‌های توزیع‌پذیر را تسهیل می‌کند که در آن داده‌ها در یک سرور مرکزی ذخیره نمی‌شوند، بلکه در سری از گره‌ها پخش می‌شوند. این اطمینان وحود دارد که هیچ نهاد تکی نمی‌تواند کنترل یا دستکاری در شبکه را اعمال کند. هر کاربر درون شبکه بر داده‌های خود حکمرانی می‌کند و می‌تواند تصمیم بگیرد که با چه کسی آنها را به اشتراک بگذارد. این یک رفتار کاملا متفاوت از چشم‌انداز وب 2.0 است که در آن شرکت‌ها اغلب مالکیت و کنترل داده‌های کاربر را در اختیار دارند.

طبیعت توزیع‌پذیر وب 3.0 همچنین نیاز به واسطه‌ها در معاملات دیجیتال را از بین می‌برد. این بیانگر آن است که دو طرف می‌توانند مستقیما با یکدیگر در شبکه در تعامل باشند، نیازی به طرف سومی مانند بانک یا پلتفرم رسانه اجتماعی نیست. این تعامل مستقیم هزینه‌های معاملاتی را کاهش می‌دهد و سرعت آنها را افزایش می‌دهد، اینترنت را کارآمدتر و قابل دسترس‌تر می‌کند.

علاوه بر این، توزیع‌پذیری در وب 3.0 یک اکوسیستم از اعتماد، شفافیت و امنیت را بوجود می آورد. این تعاملات نفر به نفر بر اساس تاریخچه مشترک و قابل تأیید معاملات را فراهم می‌کند، به جای اینکه بر یک طرف سوم مورد اعتماد تکیه کند. با این توانایی‌ها، وب 3.0 در انتظار ارائه یک اینترنت منصفانه، باز و کاربر محور است.

چگونه وب 3.0 حریم خصوصی و امنیت را افزایش می‌دهد

یکی از اصلی‌ترین بهبودهایی که وب 3.0 نسبت به پیشینه‌های خود عرضه می‌کند، توانایی آن برای تقویت حریم خصوصی و امنیت کاربران است. در عصر وب 2.0، نقض داده‌ها و توزیع غیرمجاز داده‌ها مشکلات روتین شده‌اند. شرکت‌های بزرگ فناوری اغلب حجم زیادی از داده‌های شخصی را جمع‌آوری و انبار می‌کنند، که برای مهاجمان سایبری هدفی جذاب ایجاد می‌کند. وب 3.0 تلاش دارد تا این مشکلات را با پخش ذخیره‌سازی داده و کنترل کاهش دهد.

در یک جهان توزیع‌پذیر وب 3.0، کاربران کنترل کامل بر داده‌های خود را دارند. آنها می‌توانند تصمیم بگیرند که چه کسی به اطلاعات آنها دسترسی پیدا کند، که این یک تفاوت زیاد با وب 2.0 است که در آن شرکت‌ها اغلب بر داده‌های کاربر حکمرانی می‌کنند. علاوه بر این، از آنجا که داده در وب 3.0 بر روی گره‌های متعدد به جای یک سرور مرکزی پخش می‌شود، برای هکرها بسیار دشوارتر می‌شود تا نفوذ کنند و اطلاعات کاربر را تهدید کنند.

وب 3.0 مفهوم هویت شخصی را به همراه می‌آورد، که در آن کاربران می‌توانند هویت دیجیتال خود را بدون نیاز به مقامات مرکزی شکل دهند و مدیریت کنند. این کاربران را در صندلی راننده داده‌های شخصی خود قرار می‌دهد، حریم خصوصی آنها را افزایش می‌دهد.

پیاده‌سازی فناوری بلاکچین در وب 3.0 همچنین به طور قابل توجهی به افزایش امنیت کمک می‌کند. بلاکچین‌ها به طور ذاتی مقاوم در برابر دستکاری هستند، به این معنی که هنگامی که داده به بلاکچین اضافه می‌شود، نمی‌توان آن را تغییر داد یا حذف کرد. این خصوصیت، همراه با استفاده از الگوریتم‌های رمزنگاری، وب 3.0 را به یک پلتفرم تقویت شده برای معاملات و تعاملات تبدیل میکند.

مؤلفه های کلیدی وب 3.0: بلاکچین، دفی، داوو ها و ان اف تی ها

تکامل از وب 2.0 به وب 3.0 توسط تعدادی از عناصر محوری فعال شده است، از جمله بلاکچین، سازمان مالی غیر متمرکز (دفی)، سازمان های خودمختار غیر متمرکز (داوو ها)، و توکن های غیر قابل تبدیل (ان اف تی ها)

بلاکچین: بنیاد وب

تکنولوژی بلاکچین بستر اصلی زیرساخت وب 3.0 را تشکیل می دهد. در ابتدا برای پشتیبانی از رمز ارزها مانند بیت کوین طراحی شده بود، اما اکنون کاربردهای بالقوه بلاکچین از حوزه اولیه خود فراتر رفته و صحنه را برای بازآفرینی بخش های مختلفی مانند مالی، مدیریت زنجیره تامین، بهداشت و درمان و بیشتر رقم زده است.

وقتی در مورد وب 3.0 صحبت می کنیم، بلاکچین به عنوان یک چارچوب دائمی، باز و امن برای انجام معاملات و حفظ داده ها به کار می رود. این تکنولوژی توسعه سیستم های غیر متمرکز را تسهیل می کند که در آن کنترل توزیع شده است به جای انحصار، و درجه ای از اعتماد و امنیت را ارائه می دهد که به طور قابل توجهی از مدل های متمرکز سنتی برتری دارد.

علاوه بر این، بلاکچین منجر به قراردادهای هوشمند می شود - قراردادهایی که خودکار هستند و شرایط توافق مستقیماً در کد تعبیه شده است. این قراردادهای هوشمند معاملات و تعاملات را در بلاکچین ساده سازی می کنند، نیاز به واسطه ها را کاهش می دهند و در نتیجه کارایی را افزایش می دهند.

 بنیاد مالی غیرمتمرکز (دفی):

 انقلاب در سیستم‌های مالی مالی غیرمتمرکز، که اغلب به اختصار دفی نامیده می‌شود، به عنوان یک عنصر کلیدی در انقلاب وب 3.0 شناخته می‌شود. این حوزه نشان‌دهنده تغییری از زیرساخت‌های مالی متمرکز سنتی به یک اکوسیستم مالی غیرمتمرکز و فراگیر است که بر پایه فناوری بلاکچین بنا نهاده شده است.

برنامه‌های دفی که بر روی بلاکچین‌های قابل پشتیبانی از قراردادهای هوشمند طراحی شده‌اند، به گونه‌ای طراحی شده‌اند که عملکردهای نهادهای مالی سنتی را منعکس و توسعه دهند. این عملکردها شامل وام‌دهی، وام‌گیری و معامله می‌شوند، هرچند در چارچوبی غیرمتمرکز و به طور عمومی قابل دسترسی. بنابراین، هر کسی که به اینترنت دسترسی دارد می‌تواند از خدمات مالی استفاده کند، که این امر می‌تواند فراگیری مالی را به میلیاردها نفر از افراد بدون حساب بانکی یا کم‌ استفاده از بانک در سراسر جهان گسترش دهد.

دفی محصولات و خدمات مالی جدیدی مانند تامین نقدینگی، استخراج نقدینگی و وام‌های فوری را آغاز می‌کند که فرصت‌های جدیدی را برای سرمایه‌گذاران و کاربران فراهم می‌آورد. هرچند دفی هنوز در مراحل اولیه خود قرار دارد و دارای مجموعه‌ای منحصر به فرد از ریسک‌ها است، اما توانایی آن در دموکراتیزه کردن مالی، جایگاه آن را به عنوان یک جزء حیاتی از وب 3.0 محکم می‌کند.

 سازمان‌های خودگردان غیرمتمرکز (داوو) دموکراتیزه کردن تصمیم‌گیری

سازمان‌های خودگردان غیرمتمرکز، که اغلب به اختصار داوو نامیده می‌شوند، یک مفهوم سازمانی جدید هستند که توسط فناوری بلاکچین قدرت می‌گیرند. داوو ها توسط قراردادهای هوشمند بر روی بلاکچین هدایت می‌شوند و فاقد هرگونه مرجع مرکزی هستند. در عوض، قدرت تصمیم‌گیری بین اعضای آن توزیع شده است که بر اساس سهم خود در سازمان، در مورد پیشنهادات رأی می‌دهند.

داوو ها می‌توانند برای مدیریت منابع مشترک، اتخاذ تصمیمات جمعی یا حتی اداره یک کسب‌وکار کاملاً غیرمتمرکز به کار روند. آن‌ها ساختار حکمرانی شفاف و دموکراتیکی ارائه می‌دهند، جایی که هر عضوی در فرآیند تصمیم‌گیری صدایی دارد.

هرچند داوو ها هنوز یک مفهوم نسبتاً جدید با چالش‌های فراوانی هستند که باید غلبه کنند، اما آن‌ها نشان‌دهنده یک تغییر قابل توجه در ساختار و حکمرانی سازمان‌ها در عصر وب 3.0 هستند. آن‌ها روحیه غیرمتمرکزسازی، حکمرانی دموکراتیک و شفافیت را که سنگ بنای وب 3.0 است، به تصویر می‌کشند

 توکن‌های غیرقابل تعویض (ان اف تی):  فعال‌سازی مالکیت دیجیتال و کسب درآمد

توکن‌های غیرقابل تعویض، یا ان اف تی ها که به طور گسترده شناخته شده‌اند، علاقه قابل توجهی را در حوزه وب 3.0 به خود جلب کرده‌اند. ان اف تی ها دارایی‌های دیجیتال منحصربه‌فردی هستند که بر روی بلاکچین ذخیره می‌شوند و نشان‌دهنده مالکیت یا گواهی اصالت برای یک مورد خاص یا محتوایی هستند.

برخلاف ارزهای رمزپایه مانند بیت‌کوین یا اتریوم که قابل تعویض و از یکدیگر تمیز ناپذیر هستند، هر ان اف تی منحصربه‌فرد و جایگزین‌ناپذیر است. این تک‌بودن فرصت‌های جدیدی را برای مالکیت دیجیتال و کسب درآمد، به ویژه در حوزه هنر و سرگرمی، به ارمغان آورده است.

برای مثال، هنرمندان می‌توانند ان اف تی ها را ایجاد کنند یا آثار هنری خود را “ضرب” کنند و این‌ها را مستقیماً به جمع‌آوری‌کنندگان بفروشند، نیاز به واسطه‌ها را دور زده و سهم بیشتری از سود را به جیب بزنند. همچنین، ان اف تی ها کاربردهایی در املاک دیجیتال، کلکسیون‌ها و موارد دیگر پیدا کرده‌اند.

گرچه ان اف تی ها هنوز در ابتدای راه خود هستند و موانع زیادی برای رویارویی دارند، به ویژه در مورد حقوق مالکیت معنوی و تأثیرات زیست‌محیطی، پتانسیل آن‌ها برای انقلابی کردن درک و مدیریت دارایی‌های دیجیتال آن‌ها را به عنصری حیاتی در چارچوب وب 3.0 تبدیل کرده است.

آینده اینترنت با وب 3.0

با نگاهی به آینده، وب 3.0 قرار است اینترنت را همانطور که می‌شناسیم متحول کند. با تأکید بر غیرمتمرکزسازی، حریم خصوصی کاربران و امنیت، این مرز جدید وب وعده یک چشم‌انداز دیجیتالی عادلانه‌تر را می‌دهد که در آن کاربران کنترل داده‌های خود را بازپس می‌گیرند.

بلاکچین، دفی، داوو ها و ان اف تی ها همچنان نقش‌های مهمی در شکل‌دهی به آینده اینترنت ایفا خواهند کرد. با بلوغ این فناوری‌ها، می‌توانیم انتظار داشته باشیم که شاهد کاربردهای نوآورانه‌ای باشیم که بخش‌های مختلفی از مالی تا رسانه‌های اجتماعی، تجارت الکترونیک تا حکمرانی و فراتر از آن را متحول کنند.

با این حال، همانند هر تغییر فناوری قابل توجهی، گذار به وب 3.0 نیز چالش‌هایی را ارائه می‌دهد. این‌ها شامل موانع فناوری، مانند مقیاس‌بندی شبکه‌های بلاکچین برای پشتیبانی از پذیرش گسترده، چالش‌های قانونی همانطور که دولت‌ها با پیامدهای غیرمتمرکزسازی دست و پنجه نرم می‌کنند، و چالش‌های اجتماعی از نظر دسترسی و سواد دیجیتالی می‌باشند.

با وجود این چالش‌ها، مزایای بالقوه وب 3.0 – از افزایش حریم خصوصی و امنیت تا شفافیت و کنترل بیشتر کاربران – آن را به گامی امیدوارکننده در تکامل اینترنت تبدیل می‌کند. با در آغوش گرفتن این عصر جدید اینترنت، ضروری است که از این تحولات آگاه و درگیر باشیم، زیرا آن‌ها آینده تعامل دیجیتالی و جامعه به طور کلی را شکل خواهند داد.

در پایان، وب 3.0 فصل بعدی در تکامل اینترنت را نشان می‌دهد – فصلی که کنترل، شفافیت و برابری بیشتری را برای کاربرانش وعده می‌دهد. با گذار به این عصر جدید وب، به عهده ماست که آن را به ابزاری تبدیل کنیم که به خدمت بسیاری، نه فقط عده‌ای خاص، درآید.