از نظر من در عکاسی صرف نظر از میزان تجربتون، شما دائما در حال کسب تجربه های جدید هستید. این مجموعه برای من اولین تجربه‌ی جدی عکاسی صنعتی بود که بالا و پایین زیادی رو توش فهمیدم. اول از هر چیزی، فهمیدم که چقدر عکاسی صنعتی رو بیشتر از پرتره دوست دارم. حسی که بعد از زدن هر شات داشتم بسیار برام لذت بخش تر از زمانی بود که پرتره شات می‌زدم. در درجه دوم فهمیدم اون فاز و تفکر بچه های چهارراه ولیعصر که معتقدند به تجهیزات، علل الخصوص تجهیزات نورپردازی نیازی نیست یه تفکر کاملا غلط هستش. صبحتم برتری نور طبیعی بر مصنوعی یا برعکس نیست. منظورم نیاز اون پروژه هست. من توی این مجموعه تفاوت بادی قبلی (Nikon D5200) رو با بادی فعلی (Sony A7iii) به وضوح حس کردم. تفاوت عکاسی با لنز Sigma رو هم. جای حداقل ۲ شاخه نور و چند مدل شکل دهنده و نگهداره هم حسابی خالی بود. این تعصباتی که برخی روی نور طبیعی دارند برام بی معنی هستش و شاید هم (با نهایت احترام) ریشه در فقر مالی داره. تجربه سوم در خصوص پلن کاری بود. تا پیش از این ضرورتی به داشتن پلن نبود. همیشه با فرمون که «بریم ببینیم چی پیش میاد» می‌رفتم جلو. البته مشکلی هم پیش نیومد ولی هرچی که تجربه شما بیشتر میشه، خودتون حس می‌کنید که باید کار رو اصولی تر و حرفه‌ای تر پیش ببرید. اگر وسایل دکوری این مجموعه رو ۲ روز زودتر خریداری کرده بودم و روی کاغذ هم که شده، شات های مد نظر رو کشیده بودم، قطعا شات های هدفمند تر و تجربه متفاوت تری می‌داشتم.

از نظر من در عکاسی صرف نظر از میزان تجربتون، شما دائما در حال کسب تجربه های جدید هستید. این مجموعه برای من اولین تجربه‌ی جدی عکاسی صنعتی بود که بالا و پایین زیادی رو توش فهمیدم. اول از هر چیزی، فهمیدم که چقدر عکاسی صنعتی رو بیشتر از پرتره دوست دارم. حسی که بعد از زدن هر شات داشتم بسیار برام لذت بخش تر از زمانی بود که پرتره شات می‌زدم. در درجه دوم فهمیدم اون فاز و تفکر بچه های چهارراه ولیعصر که معتقدند به تجهیزات، علل الخصوص تجهیزات نورپردازی نیازی نیست یه تفکر کاملا غلط هستش. صبحتم برتری نور طبیعی بر مصنوعی یا برعکس نیست. منظورم نیاز اون پروژه هست. من توی این مجموعه تفاوت بادی قبلی (Nikon D5200) رو با بادی فعلی (Sony A7iii) به وضوح حس کردم. تفاوت عکاسی با لنز Sigma رو هم. جای حداقل ۲ شاخه نور و چند مدل شکل دهنده و نگهداره هم حسابی خالی بود. این تعصباتی که برخی روی نور طبیعی دارند برام بی معنی هستش و شاید هم (با نهایت احترام) ریشه در فقر مالی داره. تجربه سوم در خصوص پلن کاری بود. تا پیش از این ضرورتی به داشتن پلن نبود. همیشه با فرمون که «بریم ببینیم چی پیش میاد» می‌رفتم جلو. البته مشکلی هم پیش نیومد ولی هرچی که تجربه شما بیشتر میشه، خودتون حس می‌کنید که باید کار رو اصولی تر و حرفه‌ای تر پیش ببرید. اگر وسایل دکوری این مجموعه رو ۲ روز زودتر خریداری کرده بودم و روی کاغذ هم که شده، شات های مد نظر رو کشیده بودم، قطعا شات های هدفمند تر و تجربه متفاوت تری می‌داشتم.