متاورس اصطلاحی است که برای اولین بار در داستان های علمی تخیلی ابداع شد، ترکیبی از پیشوند "meta" به معنای فراتر و "universe" به معنای جهان است؛ یعنی فراتر از جهان. متاورس اولین بار توسط نیل استفنسون در رمان دیستوپیایی خود یعنی تصادف برفی در سال 1992 در ادبیات استفاده شد. در این کتاب، متاورس به عنوان تکامل نهایی اینترنت ارائه شده است؛ نوعی واقعیت مجازی که در آن هر تعامل مجازی می تواند تأثیر مستقیمی بر دنیای واقعی نیز داشته باشد. پاسخ به "متاورس چیست؟" ساده نیست؛ در حال حاضر هیچ کس نمی داند که در آینده چه اتفاقی خواهد افتاد. متاورس یک شبکه انبوه مقیاس‌پذیر و قابل تعامل از جهان‌های مجازی سه‌بعدی ارائه‌شده در زمان واقعی است که می‌تواند به طور همزمان و مداوم توسط تعداد بسیار نامحدودی از کاربران با حس حضور فردی تجربه شود. متاورس به جهان های مجازی مشترکی اشاره دارد که در آن زمین، ساختمان و حتی نام ها را می توان خرید و فروش کرد، اغلب با استفاده از ارز دیجیتال. در این محیط ها افراد می توانند با دوستان خود پرسه بزنند، از ساختمان ها دیدن کنند، کالاها و خدمات بخرند و در رویدادها شرکت کنند. از آنجایی که متاورس دائماً در حال توسعه است، هر احتمالی وجود دارد که تا زمانی که به واقعیت تبدیل شود، بسیار بزرگتر و غوطه ورتر از آنچه امروز تصور می شود، آن را تجربه کنیم. کیفیت تعیین کننده متاورس، احساس حضور خواهد بود؛ مثل اینکه شما دقیقاً با شخص دیگری یا در مکانی دیگر هستید. احساس حضور واقعی در کنار شخص دیگری، رویای نهایی فناوری اجتماعی است. یکی از موضوع های جالب در مورد متاورس این است که به مردم اجازه می‌دهد دنیای مجازی بی‌پایانی را تجربه کنند، جایی که می‌توانند کارهایی را انجام دهند که فقط رویای آن را با استفاده از آواتار داشتند.