در حوزه NFT، کلاهبرداری راگ پول زمانی رخ میدهد که موارد زیر اتفاق میافتد:
هایپ شدن و سر و صدای زیاد (Hype) پروژه
فروش تمام NFTهای پروژه
بنیانگذاران پروژه را ترک کنند.
ناپدید شدن عوامل پروژه با سرمایه کاربران
برای تشخیص راگ پول بودن یک پروژه NFT، باید چند سوال اساسی درباره پروژه را بررسی کنیم و پاسخ آنها را بیابیم. با پاسخ دقیق به این سوالات، متوجه میشویم که آیا یک پروژه NFT کلاهبرداری است یا نه.
تمام کلاهبرداران ناشناس هستند و هویت اصلی خود را فاش نمیکنند. این افراد از مشارکت و ارتباط با کاربران نیز پرهیز میکنند. اگر بنیانگذار به گفتوگو با کاربران بپردازند، کاربران فرصت پیدا میکنند تمام سوالات خود را از او بپرسند.
کلاهبرداران به ۲ دلیل از ارتباط با کاربران پرهیز میکنند:
۱. هنگام پاسخ به سوالات کاربران، ریسک افشا شدن کلاهبرداری بسیار زیاد است.
۲. کاربران متوجه نشوند که بیانگذار توانایی پاسخ به سوالات را ندارد.
این افراد که در هیچ پرسش و پاسخی فعالیت نمیکنند، ادعا خواهند کرد که سرشان شلوغ است و درگیر پروژه هستند. نباید گول این افراد را بخورید.
در یک پروژه سالم توکن غیرمثلی، بنیانگذار برنامه و طرح مشخص دارد و پروژه تا حد زیادی به کامیونیتی وابسته است. در نتیجه، بنیانگذار میداند که مثلا باید وارد دیسکورد شود و به سوالات مختلف در توییتر پاسخ دهد. این افراد میدانند که جامعه کاربری عامل اصلی موفقیت پروژه است و ذهن کاربران همیشه پر از سوال است.
آیا بنیانگذار وبسایت ویژهای را برای پروژه طراحی کرده است؟
آیا وبسایت پروژه باکیفیت است؟
آیا رونوشت به انگلیسی صحیح و حرفهای نوشته شده است؟
وجود وبسایت اختصاصی برای پروژه مهم است. توکنهای یکتایی که قبل از صدور وبسایت ندارند، به احتمال زیاد راگ پول هستند. همچنین، در پروژههایی که طراحی وبسایت آنها ضعیف است یا صرفا یک کپی ساده از وبسایتهای دیگر هستند، احتمال سرقت سرمایه زیاد است. طراحی وبسایت برای یک پروژه، نیازمند سرمایهگذاری مالی، صرف زمان، تمرکز و نیروی ذهنی است.
وبسایت راهی برای آگاهی از اهداف و عملکرد بنیانگذاران است. هر شرکت ارزشمندی در دنیا، بهخصوص در حوزه وب ۳، دارای وبسایت است. پس به یاد داشته باشید که یک پروژه NFT که در دستهبندی تصویر پروفایل (PFP) قرار میگیرد، مثل یک استارتآپ است و با تحقیق درباره آن متوجه میشوید که این پروژهها ارزشمند هستند.
در نتیجه وجود یک وبسایتی که به خوبی طراحی شده و با شبکههای اجتماعی پروژه مرتبط باشد، بسیار مهم و ضروری است.
من یک پروژه جدید ناقص دارای وبسایت را به یک پروژه کامل ولی بدون وبسایت ترجیح میدهم.
پروژههای سالم، متوجه این واقعیت هستند که در حوزه NFT، پروژههای موفق مختلف وجود دارد و همکاری با این پروژهها، باعث افزایش اعتبار و بزرگترشدن جامعه کاربری آنها خواهد شد. در نتیجه، تلاش آنها بر این است که برندهای معتبری برای همکاری و ارتباط پیدا کنند.
پروژههای راگ پول، وقت چنین همکاریهایی را ندارند. آنها میدانند که همکاری با پروژههای دیگر، مستلزم برگزاری جلسات و امضا کردن مدارک مختلف است. پس اگر یک پروژه دائما خود را به پروژههای دیگر مرتبط میکند، اما هیچ همکاری رسمی با آنها نداشته باشد، این پروژه مشکوک است. این نوع پروژهها با ارسال پیامهای مختلف به شما القا میکنند که در حال همکاری با برندهای دیگر هستند. این یکی از نشانههای اصلی راگ پول بودن پروژه است. به مثال زیر توجه کنید.
شما یک پروژه توکن غیرمثلی به نام حلزونهای لزج (Slimey Snails) میبینید که در بنرهای توییتر خود مدام از عکسهای پروژههای معروفی همچون میمون های کسل (Bored Ape) یا خرسهای اکی (Okay Bear) استفاده میکند.
در واقع با این کار، این توهم را ایجاد میکنند که در حال همکاری با پروژههای معروف هستند و قصد دارند جامعه کاربری پروژههای موفق را به سمت خود جذب کنند. اما در اصل هیچ همکاری رسمی و غیررسمی انجام نگرفته است. صرفا از موفقیت پروژههای دیگر به نفع خود استفاده میکنند و برایشان اهمیتی ندارد که در آینده، اعتبار این پروژهها زیر سوال برود.
نشانه مشکوک دیگر این است که NFT های راگ پول خود را با پروژههای کوچکتر و ناموفق مرتبط نمیکنند. در واقع، اگر کاربران را به این باور برسانند که با پروژه های موفق و بزرگ در ارتباط هستند، فرصت سرقت از افراد بیشتری خواهند داشت.
