اگه پلی که تنها مسیر دسترسی کودکان روستا به مدرسه‌ست رو مین‌گذاری کرده باشند، آدمی که از حداقلی از شعور برخورداره چه کاری انجام میده؟ به بچه‌ش میگه تا اطلاع ثانوی مدرسه در کار نیست و به پل نزدیک هم نمیشی. اگه احیانا یکی از چوپون‌های روستا بیاد بگه همه مین‌ها رو خنثی کردم خیال‌تون راحت، دخترش رو راهی مدرسه خواهد کرد؟ نه. چون اگه اون بلد بود مین خنثی کنه دیگه تا اون سن چوپون باقی نمونده بود. شعور، راحت شدن خیال رو هدف قرار نمیده. نتیجه قابل اثبات رو هدف قرار میده. هدف از نگرانی از وضعیت پل، این نیست که زودتر استرس‌مون برطرف بشه. هدف از نگرانی اینه که زودتر خطر فیزیکی برطرف بشه. بیشعور کسیه که هدف روانی رو بالاتر از هدف فیزیکی قرار میده. بنابراین لحظه‌شماری می‌کنه تا یکی بش فرمان «خیالت راحت» رو بده. حتی اگه یه چوپون باشه.

اوباش شیعه مسئول مستقیم و غیرمستقیم مسمومیت با متانول هستند. مستقیم چون توزیع ضابطه‌مندش رو ممنوع کرده‌اند، و غیرمستقیم چون در توزیع غیرضابطه‌مندش شریکند. یعنی پل مین‌گذاری شده. اما اگه یک چوپون، به عنوان ساقی، بیاد بگه «خیالت راحت»، کسانی که اعتماد می‌کنند قربانی بیشعوری خودشون هستند. هدف شعور رسیدن به حس «ایشالا سم نیست»، نیست. هدف شعور اطمینان از نتیجه فیزیکیه. و نتیجه فیزیکی حاصل نمیشه مگر اینکه ساز و کار شفافی برای ضابطه‌مندی ایجاد شده باشه‌‌. و تا وقتی نشده، به هیچ چوپونی اعتنا نخواهد کرد.

اگه پلی که تنها مسیر دسترسی کودکان روستا به مدرسه‌ست رو مین‌گذاری کرده باشند، آدمی که از حداقلی از شعور برخورداره چه کاری انجام میده؟ به بچه‌ش میگه تا اطلاع ثانوی مدرسه در کار نیست و به پل نزدیک هم نمیشی. اگه احیانا یکی از چوپون‌های روستا بیاد بگه همه مین‌ها رو خنثی کردم خیال‌تون راحت، دخترش رو راهی مدرسه خواهد کرد؟ نه. چون اگه اون بلد بود مین خنثی کنه دیگه تا اون سن چوپون باقی نمونده بود. شعور، راحت شدن خیال رو هدف قرار نمیده. نتیجه قابل اثبات رو هدف قرار میده. هدف از نگرانی از وضعیت پل، این نیست که زودتر استرس‌مون برطرف بشه. هدف از نگرانی اینه که زودتر خطر فیزیکی برطرف بشه. بیشعور کسیه که هدف روانی رو بالاتر از هدف فیزیکی قرار میده. بنابراین لحظه‌شماری می‌کنه تا یکی بش فرمان «خیالت راحت» رو بده. حتی اگه یه چوپون باشه.

اوباش شیعه مسئول مستقیم و غیرمستقیم مسمومیت با متانول هستند. مستقیم چون توزیع ضابطه‌مندش رو ممنوع کرده‌اند، و غیرمستقیم چون در توزیع غیرضابطه‌مندش شریکند. یعنی پل مین‌گذاری شده. اما اگه یک چوپون، به عنوان ساقی، بیاد بگه «خیالت راحت»، کسانی که اعتماد می‌کنند قربانی بیشعوری خودشون هستند. هدف شعور رسیدن به حس «ایشالا سم نیست»، نیست. هدف شعور اطمینان از نتیجه فیزیکیه. و نتیجه فیزیکی حاصل نمیشه مگر اینکه ساز و کار شفافی برای ضابطه‌مندی ایجاد شده باشه‌‌. و تا وقتی نشده، به هیچ چوپونی اعتنا نخواهد کرد.