ایگن لیر چیه و چرا انقدر مورد توجه قرار گرفته؟! حالا اینکه میگن کارش ری استیگ کردنِ یعنی چی ؟
در ادامه با من همراه باشید تا به جواب این سؤالاتون برسید 😊
میدونیم که اتریوم جزو یکی از غیر متمرکزترین بلاکچین هاست چون بیشتر از 900 هزار ولیدیتور داره که بلاک ها روتأیید می کنند. برای ولیدیتور شدن اتریوم باید حداقل 32 اتریوم استیک بشود؛ خوب این به این معنی است که استیک 29 میلیون اتریوم شبکه رو ایمن میکند.
از این رو برای حمله به اتریوم و شبکه آن به مقدار زیادی اتر نیاز است که دستیابی به آن عملاً بسیار غیر ممکن به نظر میرسد. این باعث میشود، قراردادهای هوشمند (برنامه هایی) که روی ماشین مجازی اتریوم (EVM) اجرا می شوند بسیار ایمن شوند. کاربران می توانند اعتماد کنند که قراردادها همانطوری که براشون تعریف شده کار میکنند.
با این حال، امنیت اتریوم در حال حاضر فقط محدود به قراردادهای هوشمند است. پروتکل هایی که خارج از EVM عمل میکنند، نمیتوانند از امنیت ارائه شده توسط ولیدیتورهای اتریوم استفاده کنند. اینجا جایی است که EigenLayer وارد می شود.
ایجن لیر مفهوم ری استیکینگ را معرفی میکند، که به ولیدیتورهای اتریوم اجازه می دهد تا از سهم استیک موجود خود (32 اتریوم) برای ایمن سازی پروتکل های دیگر استفاده کنند. ار این رو، ولیدیتورها بدون نیاز به حذف یا ضافه کردن سرمایه بیشتر، بازدهی بیشتری از استیک خود کسب خواهند کرد. از دیدگاه ولیدیتورها، آنها می توانند بازدهی بیشتری از همان میزان اتریوم استیک شده خود کسب کنند در عین حال که سرمایه بیشتری درگیر نمی کنند. تنها سرمایه گذاری که باید انجام بدهند نیاز به نرم افزارهای اضافی است که باید اجرا کنند و پذیرش اسلشینگ هایی (تنبیه هایی است که شبکه برای ولیدیتورهای خطاکار در نظر می گیرد.) که وجود دارد. از منظر پروتکل (یا سرویسی که به ولیدیتور توزیع شده نیاز داشته باشد (actively validated service - AVS) این پروتکل می تواند ساید چین، لایه های دستری داده، بریج ها و غیره باشد. ) چندین مزیت وجود دارد:
راه اندازی یک مجموعه از ولیدیتورها بسیار آسانتر خواهد بود. قبلاً اینطوری بود که هر پروژه باید به دنبال ولیدیتورهایی میگشت که حاضر باشند توکن بومی پروژه را به عنوان پاداش دریافت کنند.
پروتکل ها می توانند از امنیت اتریوم بهره ببرند. یک AVS ساخته شده بر روی Eigen توسط همان ولیدیتورهایی که اتریوم را ایمن می کنند، ایمن می شود. تا اینجا خلاصه مزیت های ایگن لیر می شود این موارد:
ولیدیتورها می توانند اتریوم استیک شده موجود خود را برای ایمن سازی پروتکل های جدید تعهد کنند.
ولیدیتورها بازده اضافی با همان سرمایه به دست می آورند.
توسعه دهندگان با استفاده از امنیت ارز دیجیتال اتریوم پروتکل های امن تری می سازند. بیایید به یک Dapp اتریوم نگاه کنیم که به پروتکل های متعددی متکی است: امنیت Dapp به اندازه ضعیف ترین پیوندی که دارد قوی است. در مثال زیر، میتوانیم ببینیم که یک حمله کننده به اپلیکیشن به جای اینکه نیاز به حمله به اتریوم داشته باشد، فقط باید به یک AVS با 1 میلیارد دلار در خطر حمله کند.
با مدل ایگن لیر، هر AVS می تواند با استیک تمام ولیدیتورهای اتریوم ایمن شود. حمله به این امر بسیار سخت تر خواهد بود. تمام امنیت با هم ترکیب می شود به این معنی که یک مهاجم برای تصاحب هر یک از AVS ها به استیک بیشتری از این مقدار نیاز دارد.
ایگن لیر پلتفرمی است که استیک مجدد را تسهیل می کند. در هسته خود ایگین لیر مجموعه ای از قراردادهای هوشمند است که به ولیدیتورها اجازه می دهد تا از طریق LST ها (توکن های لیکوئید استیکینگ) یا از طریق استیکینگ بومی، ری استیکینگ را انجام بدهند. قراردادها قوانین اسلشینگ و ریواردها برای هر ولیدیتور و AVS را تعریف می کند.
هر AVS میزان استیک مورد نیاز خود و پاداش هایی را که به ولیدیتورها می دهد را مشخص می کند. ولیدیتورها سپس میتوانند هر AVS را که میخواهند ایمن کنند، انتخاب کنند. این اساساً یک بازار آزاد برای پروتکلها ایجاد میکند تا امنیت را از ولیدیتورهای اتریوم خریداری کنند.
نکته پایانی اینکه پروتکل های مختلفی را بر روی ایگن لیر می توان ساخت از آن جمله می تواد به لایه های دسترسی داده (DA)، سیکوئنسرهای غیر متمرکز، بریج ها و اوراکل ها اشاره کرد.
در پایان اگر این اطلاعات براتون مفید بود خوشحال میشم توییترم رو فالو کنید