نسخه متفاوتی از این نوشته در ماه اکتبر توسط کوین تلگراف در بخش نظرات خود ویرایش و منتشر شد و بیش از 13 هزار بازدید داشت. شما می توانید آن را در اینجا بخوانید.

تمام نکات برجسته در نقل قول در نسخه زیر توسط اعضای انجمن ما انتخاب شده است و آنچه را که ما معتقدیم مهمترین بخش از دیدگاه مشترک ما است را نشان می دهد.

آینده نحوه معاشرت آنلاین ما در حین صحبت تعریف می شود، و بسیار مهم است که چیزهایی مانند متا و سایر شرکت های بزرگ اجتماعی را رها کنیم. فقط یک نگاه سطحی به تاریخچه فیس بوک کافی است تا بفهمیم که آنها تمایل زیادی به از دست دادن علامت دارند.

برخی از شرکت ها دوست دارند از اصول Web3 برای اصلاح اشتباهات Web2 استفاده کنند. و به عنوان یک پوستر برای سازمان های بزرگ و متمرکز، متا - که به طور رسمی به عنوان فیس بوک شناخته می شود - برخی از مفیدترین نمونه های این اشتباهات را به ما ارائه می دهد.

بیایید سه بار به این موضوع بپردازیم که متا در ساختن آینده تجربیات اجتماعی آنلاین کوتاهی کرد. و چگونه می توانیم آینده ای متفاوت و بهتر را با هم بسازیم.

در سال 2010، متا - که در آن زمان هنوز به عنوان فیس بوک فعالیت می کرد - پروتکل "Open Graph" خود را منتشر کرد و به توسعه دهندگان شبکه ای از پیوندهای بین دوستان را ارائه داد تا افراد دیگر را تشویق کند تا از برنامه های آنها استفاده کنند. این روشی بود که کاربران می‌توانستند هویت فیس‌بوک خود را از برنامه‌ای به برنامه دیگر منتقل کنند، و توسعه‌دهندگان را برای ارائه یک تجربه شخصی به آن کاربران آسان می‌کرد. با این حال، چند سال بعد، فیس بوک سرعت خود را تغییر داد تا در قطع کردن دوستان، اخبار و سایر دسترسی به داده ها به توسعه دهندگان بی رحم شود.

دلیل اصلی این امر محدود کردن رقابت بود، زیرا فیس بوک نگران بود که مردم نمودارهای اجتماعی خود را مهندسی معکوس کنند و نسخه های خود را از فیس بوک ایجاد کنند. بنابراین، آنها در نهایت محصولی را کشتند که امروزه بسیاری از افراد جامعه آن را ضروری می نامند.

جلوتر از زمان آنها بود - تا زمانی که دیگر مفهوم تجاری را متوقف کرد.

فیس بوک احساس می کرد که با دادن این داده ها به رقبای خود مسلح می شود و با قدرت متمرکز خود، فیس بوک این توانایی را داشت که به طور چشمگیری این دسترسی را قطع کند.

هویت‌های اجتماعی آنلاین برای کاربران از اهمیت بالایی برخوردار هستند - آنها نمایانگر شخصیت شما هستند و وزن تلاش و زمان آنلاین شما را تحمل می‌کنند.

بنابراین وقتی فیس‌بوک خود را به نام متا تغییر نام داد و لوگو و تصویر جدیدی دریافت کرد، وضعیتی که در رسانه‌های اجتماعی وجود داشت مشکلی پیش‌بینی‌نشده ایجاد کرد.

یک کاربر فعال اینستاگرام قبلاً @metaverse را به‌عنوان نام کاربری خود ثبت کرده بود و مرتباً عکس‌هایی را از آن دسته به اشتراک می‌گذاشت. سپس بدون هیچ هشداری فیس بوک حساب او را مسدود کرد. زمانی که آن داستان فاش شد، منجر به انتشار برخی مطبوعات منفی پیش بینی شده برای غول رسانه های اجتماعی شد.

شفافیت و مالکیت ارزش های اصلی پارادایم غیرمتمرکز نوظهور هستند.

پلتفرم‌های اجتماعی آینده به گونه‌ای طراحی خواهند شد که شناسایی سوء استفاده از قدرت یا از نظر عملیاتی غیرممکن است یا بسیار آسان است. آنچه مال شماست متعلق به شما خواهد بود و هیچ نرم افزار یا مدیری نمی تواند آن را به صورت دستی تغییر دهد.

اگر نیاز به یادآوری داشتید، فیس‌بوک بیشتر سال‌های دهه 2010 را صرف جمع‌آوری اطلاعات شخصی میلیون‌ها کاربر خود از طرف شرکت مشاوره بریتانیایی کمبریج آنالیتیکا کرد. این داده ها عمدتاً برای تبلیغات سیاسی با رضایت کاربر استفاده می شد و این یک رسوایی تعیین کننده در تاریخ شرکت بود.

و علیرغم اینکه در آن زمان خبر مهمی بود، به نظر نمی‌رسد چیزی در مورد نحوه عملکرد شرکت یا نحوه محافظت از کاربران تغییر داده باشد. هنگامی که NPR در سال 2021 این داستان را پیگیری کرد، متوجه شد که فیس بوک نه مسئولیت رفتار خود را بر عهده می گیرد و نه مصرف کنندگان هیچ اصلاحی را در نتیجه مشاهده نمی کنند.

در هر صورت، اقدامات بی پروا فیس بوک تنها نیاز به لایه ای اینترنتی از هویت مستقل و کنترل دسترسی را ثابت کرد. افراد بیشتر و بیشتری از اهمیت هویت در اینترنت آگاه می شوند و این چیزی است که بلاک چین کاملاً برای رفع آن طراحی شده است. تاریخچه فیس بوک همچنین نمونه ای از کتاب درسی سرمایه داری نظارتی را ارائه می دهد که باید هر کاربر اینترنتی را تا حد زیادی آزار دهد.

ما اکنون سه حادثه مستند را نشان داده‌ایم که نشان می‌دهد نمی‌توان به نسل‌های قدیمی‌تر پلت‌فرم‌های اجتماعی بزرگ و مدل کسب‌وکار داده‌ای که آن‌ها ارائه می‌کنند برای ایجاد یک اکوسیستم بالغ برای عموم کاربران اینترنت اعتماد کرد.

آن پلتفرم های بزرگ به طور کلی سایه ای طولانی و تاریک بر رسانه های اجتماعی می اندازند، اما آینده این فضا روشن است. انفجار کریپتو در ده سال گذشته به وضوح نشان می‌دهد که نهادهای بزرگ و متمرکز همان نفوذی که قبلا داشتند را ندارند.

راه حل متا به همه ما بستگی دارد. آینده اینترنت تلاش مشترک بسیاری از پروژه ها، توسعه دهندگان و کاربرانی است که به حاکمیت فکر می کنند. این صحنه برای شرکت‌های نسل بعدی کوچک و چابک آماده شده است تا به طور بنیادی نحوه بیان هویت و تعامل افراد با ارتباطات آنلاین را بازتعریف کنند. تیم‌های کوچک‌تر و متعهد به جای تقویت درآمد موجود، بر روی تأثیرگذاری و ایجاد بر روی یکدیگر متمرکز خواهند شد.

این شرکت‌های جدید این فرصت را دارند که اصول اولیه یک جامعه غیرمتمرکز را برای ظهور از پایین به بالا بسازند. آنها می توانند استاندارد و زیرساختی را برای افراد ایجاد کنند تا موقعیت و سرمایه اجتماعی خود را در درون و در بین شبکه های اجتماعی مختلف به دست آورند و صاحب آن شوند. آنها می توانند در تار و پود شبکه های اجتماعی خود اعتماد ایجاد کنند و ارتباطات واقعا معنی دار و قابلیت کشف بهتر را امکان پذیر کنند. با انجام این کار، آنها می توانند اینترنت غیرمتمرکز، باز و انعطاف پذیرتری برای همه ایجاد کنند.

رویدادهای شرکت‌های نسل قدیمی‌تر نیز بر اهمیت داشتن پروتکلی برای اینترنت تأکید می‌کند که متعلق به هیچ‌کس نیست و نمی‌توان آن را به صورت مرکزی کنترل کرد. یک پروتکل برای کمک به هماهنگی این تلاش‌ها، تعیین استانداردهایی برای قابلیت تعامل داده‌های اجتماعی، ارائه راه‌حل ذخیره‌سازی داده‌های جهانی که هم غیرمتمرکز و هم از نظر اقتصادی مقیاس‌پذیر باشد، و سازندگان برنامه را قادر می‌سازد تا به سرعت از منابع موجود استفاده کنند، مورد نیاز است.

چنین پروتکلی ابزار قدرتمندی برای مقابله با سرمایه داری نظارتی شرکت هایی مانند فیس بوک خواهد بود. این امر به کاربران امکان کنترل کامل بر داده ها و هویت خود را می دهد و سوء استفاده از داده های شخصی را برای بازیگران بد بسیار دشوارتر می کند.

اما این کار کوچکی نیست. وب بعدی یک تعهد بزرگ است که به تعهد افراد و سازمان های مختلف نیاز دارد. این یک تجلی بی‌سابقه از «منظره» انسانی، یک درخشش جمعی متمرکز و داوطلبانه خواهد بود.

خبر خوب این است که اخلاق عمومی وب ممکن است اساساً تغییر کرده باشد. ترکیب‌پذیری و قابلیت همکاری بیشتر از طرح‌های فنی هستند، بلکه گزاره‌های ارزشی ذاتی هستند که ما واقعاً از آن حمایت می‌کنیم و برای کار با دیگران با دیگران به اشتراک می‌گذاریم. این خواسته ای است که اگر می خواهیم آینده بهتری برای اینترنت بسازیم باید به آن پاسخ دهیم.

انفعال نیز نوعی عمل است. عواقب عدم انجام کاری برای مشکلات فیسبوک مشخص است. هویت دیجیتالی شما هرگز واقعاً متعلق به شما نخواهد بود و همیشه در معرض خطر تعدیل، تغییر یا حتی محو شدن است.

با توجه به اینکه ما به طور فزاینده ای زندگی فیزیکی خود را با دیجیتال ادغام می کنیم، خطوط بین این دو را محو می کنیم و ارزش شخصی و جمعی بیشتری را در دیجیتال منتشر می کنیم، این خطر تاریک تر و بزرگتر به نظر می رسد.

در یک تصویر بزرگتر، ما به جامعه ای با سرمایه داری نظارت کامل خواهیم رفت، جایی که نه تنها همه کنترل داده ها و هویت خود را از دست خواهند داد، بلکه داده های آنها بیشتر تجاری می شود تا کاربران را به محصولاتی تبدیل کنند که به تدریج چشم پوشی از داده ها و هویت خود را از دست می دهند. مشکل و اراده عمل یک سیستم کلی که توسط سود هدایت می شود، فضای هر گونه بحث یا تلاشی در مورد عاملیت انسانی و ارتباطات اجتماعی معنادار گروه های انسانی را کاهش می دهد.

ما باید از هم اکنون برای ساختن آینده ای بهتر برای اینترنت و جامعه بشری به طور کلی اقدام کنیم. وب بعدی فرصتی را برای ما فراهم می کند تا کارها را به گونه ای متفاوت انجام دهیم و ما با هم باید از آن استفاده کنیم.