این سوال ممکنه در ذهن هر کسی که برای اولین بار به گوشش میخوره پیش بیاد و امروز قصد دارم داخل این مقاله براتون این موضوع رو شرح بدم که اصلا چرا و به چه دلیل شرکت ها و پروژه های مطرح دنیای کریپتو اقدام به توزیع مقداری از توکن بومی خودشون تحت عنوان “ایردراپ” میکنن. برای نگارش این مقاله از مطلبی که اخیرا در وبلاگ کوین لیست منتشر شده بود کمک گرفته شده و در واقع قسمت های زیادی از مقاله پیش رو از زبان نویسندگان کوین لیست بیان شده و به معنای موافق بودن بنده با گفته هاشون نیست و چه بسا در بعضی از قسمت ها مخالف گفته هاشون هستم.

اگه تا الان توییت ها، مطالب و ویدیوهایی که برای مبحث “ایردراپ” ساختم رو دنبال کرده باشید، ممکنه سوالاتی هم در کنارش برای شما به وجود اومده باشه.

یکی از روش های رایج توزیع توکن، ایردراپ توکن هستش. یک پروژه توکن‌های رایگان را در آدرس‌های کیف پول رمزنگاری شده (مثل متامسک) دریافت‌کنندگانی که پیش نیازهای خاصی را برآورده کرده‌اند یا وظایف خاصی رو انجام داده‌اند یا از اولین پذیرندگان پروتکل بوده‌اند (همون ارلی ساپورترها) توزیع میکنه.

اما ایردراپ ها تا چه حد در جذب کاربران جدید و ایجاد جوامع با کیفیت موثر هستند؟ خطرات مرتبط با در ایردراپ چیه و چطوری می توان آنها را بهبود بخشید؟ در واقع قصد دارم هم از دیدگاه کاربران پروژه (مصرف کننده) و هم پروژه (تولید کننده) این موضوع رو با هم بررسی کنیم.

1. ایردراپ چیه و چطوریاست؟ در بیشتر موارد، یک ایردراپ در ازای تکمیل برخی وظایف زنجیره‌ای که نشان‌دهنده استفاده از پروتکل است (به عنوان مثال، تعامل با یک قرارداد هوشمند، مینت کردن یک ان اف تی خاص یا توکن‌های تست نت) بین کاربران توزیع می‌شود. به لطف شفافیت بلاک چین ها، فعالیت پروتکلی را می توان برای انتخاب گیرنده ایردراپ استفاده کرد. فعالیت روی زنجیره در یک بازه زمانی خاص ثبت می شود، پس از آن یک “اسنپ شات” برای تعیین واجد شرایط بودن ایردراپ گرفته می شود. کاربران می‌توانند توکن‌های خود را در سایت پروتکل ادعا کنند، یا در برخی موارد، توکن‌ها را مستقیماً به کیف پول‌هایشان وارد کنند.

2. چرا پروژه ها ایردراپ میدن؟ پاسخ کوتاه: افزایش دانش و آگاهی کاربران نسبت به ساز و کار پروتکل ها

   پاسخ طولانی: ساخت یک اکوسیستم پویا از کاربران فعال و همراه با پروژه های بلاکچینی معمولا سخت است و برای موفقیت یک پروتکل، به اعتبارسنجی‌هایی نیاز دارد که گره‌هایی را اجرا می‌کنند که شبکه را ایمن می‌کنند، دارندگان توکنی که برای مشارکت در حاکمیت دائو (سازمان غیرمتمرکز خودگردان) احساس قدرت می‌کنند، توسعه‌دهندگانی که در بالای پروتکل ایجاد می‌کنند. این لیست ادامه داره ولی تمام این فرآیندها به یک چیز خلاصه می شود: جوامع با کیفیت. بنابراین چگونه می توانید بر مشکل شروع سرد غلبه کنید و یک جامعه درگیر بسازید؟

   مگر اینکه شما یک پروژه از قبل تاسیس شده باشید، جذب کاربران جدید بسیار دشوار هستش و تخصیص توکن ها از طریق ایردراپ یکی از راه های انجام آن است. در فضای وب 3، توکن ها اغلب با حقوق حاکمیتی ارائه می شوند که اختیار رای دادن در مورد توسعه پروتکل را اعطا می کنند. در نتیجه، ایردراپ ها می تواند کاربران را قادر به ایجاد ارزش در عین داشتن نقش های سازنده در کامیونیتی پروژه ها کنند.

   یک ایردراپ اگه به‌درستی برای گروهی از دریافت‌کنندگان که به خوبی دربارشون فکر شده و از بقیه افراد تفکیک شدن، می‌تونه کاربران زیادی رو به سمت پروژه جذب کنه، جامعه را برای تلاش‌هایشان پاداش دهد، و به پروژه‌ها کمک کند که از همان روز اول یک گروه فعال و همسو داشته باشند. در ادامه کوین لیست دو تا مثال جالب برامون آورده که توجهتون رو بهش جلب میکنم :

3. ایردراپ یونی سواپ : شاید یکی از شناخته شده ترین ایردراپ های اخیر، ایردراپ یونی سواپ باشه که حدود 400 توکن حاکمیتی (گاورننس) یونی را برای هر کسی که قبل از تاریخ مشخصی در سال 2020 از پروتکل استفاده کرده بود، صادر کرد. رقیب در حال رشد آنها، سوشی سواپ. در حالی که فشار فروش پس از ایردراپ شاهد کاهش توکن از 6 دلار به 2 دلار بود، کسانی که توکن های خود را حفظ کردند، افزایش چشمگیری را مشاهده کردند و حدود 8 ماه پس از ایردراپ به بالاترین حد 42 دلار رسیدند (لازم به ذکر هستش که در این روزهای نزولی این توکن در نزدیکی 6 دلار معامله میشه). در مقطعی در سال 2021، آن دسته از گیرندگان ایردراپ که از سال 2020 توکن های یونی خود را حفظ کردند، به دنبال رشد انفجاری پلتفرم، به ازای هر کاربر تقریباً 12000 دلار درآمد داشتند که یه رقم واقعا بزرگ به حساب میاد!

4. سرویس نام‌گذاری و دامنه های شخصی اتریوم: سرویس دامنه اتریوم (ای اِن اِس)، پروتکلی که توکن‌های بی همتا (ان اف تی) دامنه‌های نشان‌دهنده آدرس‌های کیف پول را به فروش می‌رساند، در نوامبر سال ۲۰۲۱ پس از انتشار توکن‌ها به کاربرانش، سر و صدای زیادی در جامعه کریپتو ایجاد کرد. دارندگان ان اف تی های ای ان اس (دریافت کنندگان) دریافت ایردراپ هایی به ارزش بیش از 20000 دلار گزارش کردند و ارزش بازار پروژه به بیش از 500 میلیون دلار رسید. ایردراپ قبل از ادعای توکن نیاز به چندین مرحله حاکمیتی داشت و افزایش قیمت یک شبه باعث شد معامله گران به ارزش دهی میلیاردی چشم دوخته باشند که یکی از مدل های بسیار موفق در زمینه ایردراپ هم همین ای ان اس و بنیادش هست.

ایردراپ ها علیرغم محبوبیتشان، هم برای پروژه ها و هم برای کاربران، دارای معایب و خطرات عمده ای هستند. در سطوح بالا، چالش ایردراپ این است که پروژه از کاهش ارزش توکن بومی خودش و توزیع گسترده توکن‌ها به واسطه فروش و عرضه بیش از اندازه گروه بزرگی از کسانی که علاقه‌ای به مشارکت در تصمیمات آتی آن را ندارند رنج میبرد، پس توصیه ما به شما بعنوان کاربر واقعی یک اکوسیستم اینه که جدا و عمیقا از دریافت ایردراپ و دور انداختن توکن های ریوارد در اولین فرصت، اجتناب کنید!

ناهماهنگی در لایه های مختلف کاربران کامیونیتی : از آنجایی که ایردراپ ها به صورت زنجیره ای اتفاق می افتند، روش های قابل اعتماد کمی برای پروژه ها جهت ارزیابی واقعی بودن فعالیت های درون زنجیره ای کاربر (بصورت آنچین) وجود دارد. این قضیه دو مشکل رو ایجاد می‌کنه: 1) کشاورزان ایردراپ (کسایی که صرفا به قصد گرفتن ایردراپ با پروژه کار میکنن و به دنبال خلق ارزش های ثانویه و کمک به رشد اکوسیستم نیستن) و مهاجمان سیبیل (منظور کسایی هستش که با تعداد اکانت های زیاد اقدام به گرفتن ایردراپ میکنن و اصطلاحا بهشون “هانتر” هم گفته میشه) که با سیستم بازی می‌کنند تا تخصیص‌های ایردراپ بزرگ را دریافت کنند، و 2) کاربران غیرمجاز که ممکن است در مورد ابزار توکن به خوبی آموزش نبینند یا متعهد به توسعه پروتکل باشن، بدون اطلاعات کافی از سوی گیرندگان توکن (همانطور که در مورد فروش توکن وجود دارد) یا اعتماد گسترده موجود به پروتکل و سلامت اکوسیستمش، توکن ها اغلب بلافاصله تخلیه می شوند و باعث سقوط قیمت و آسیب به کلیت اکوسیستم پروژه میشه و این یکی از چالش های بزرگ کاربران و خود پروژه در زمینه ایردراپ هستش.

از آنجایی که گیرندگان توکن‌های رایگان را در کیف پول خود دریافت می‌کنند، چندین ایردراپ وجود داشته است که نتیجه ای جز افزایش و کاهش سریع و نامتعارف قیمت نداشتند. به طور خاص، سازنده یک توکن را توزیع می‌کند و امیدوار است که از تبلیغات و مارکتینگ کافی در کنارش بهره ببره تا آن را در صرافی های مختلف لیست کنه. هنگامی که کاربران توکن ها شروع به معامله می کنند، سازنده (منظور همون تیم پروژه و سرمایه گذارای اصلیش هست) بخش قابل توجهی از توکن ها را می فروشد و به طور بالقوه قیمت را پایین می آورد. حملات فیشینگ : در برخی موارد، کلاهبرداران ممکن است سعی کنند توکن‌های ساختگی را به کیف پول کاربر بیاندازند تا از آنها بخواهند از یک وب‌سایت فیشینگ بازدید کنند. (توضیح خلاصه درباره اینکه حملات فیشینگ در کریپتو چطوری کار میکنن : کلاهبرداران یک فرم یا مقداری توکن بلااستفاده رو به کیف پول قربانی ارسال میکنن و سپس کاربر به سمت وب‌سایتی هدایت می‌شود که ادعا می‌کند یک صرافی غیرمتمرکز است و ظاهراً می‌تواند توکن‌هایی را که به او داده شده است بفروشد. این سایت از کاربران برای دسترسی به کیف پول رمزنگاری متامسک خود اجازه می خواهد. در صورت تایید کاربر، کلاهبرداران می توانند وجوه خود را تخلیه کنند.) حملات حریم خصوصی : یکی دیگر از مدل های کلاهبرداری حملات داستینگ هست. یک پروژه کلاهبرداری مقدار کمی ارز دیجیتال را به گروهی از کاربران می فرستد تا حریم خصوصی آنها را از بین ببرد. سپس، مهاجم فعالیت تراکنش کیف پول گیرنده را ردیابی می کند تا نام شخص یا شرکتی که کیف پول را اداره می کند، از بین ببرد. مقدار توکن های ارسالی آنقدر کم است که به سختی قابل توجه هستند.

در ادامه میخوایم چند نمونه از ایردراپ هایی که به گفته نویسندگان کوین لیست دارای مشکلاتی بوده که در : نهایت باعث کاهش ارزش سریع توکن بومی پروژه هاشون شده رو با همدیگه مرور بکنیم

ایردراپ آپتیمیزم : برای بسیاری، ایردراپ‌ها چیزی جز توکن‌های رایگان و بی ارزش نیستند، که اخیراً توسط ایردراپ ناموفق آپتیمیزم (از نظر کاهش ارزش توکن بومی شبکه) این موضوع تا حد زیادی ثابت شد، به این صورت که نشان داد توکن بومی آپتیمیزم بیش از 70 درصد کاهش یافته است و بسیاری از دریافت‌کنندگان ایردراپ بلافاصله توکن‌های تازه دریافت شده خودشون رو میفروشن. نکته قابل توجه، آپتیمیزم توانست با شناسایی حساب‌های تکراری هانترها، بازیابی توکن‌های ایردراپ شده و توزیع مجدد به آدرس‌های دیگر، تعداد قابل توجهی از آدرس‌های ایردراپ هانترها را با موفقیت حذف بکنه. با این وجود، ایردراپ ها به روش بهتری برای شناسایی گیرندگان و تشویق آنها به استفاده از توکن ها نیاز دارد. در واقع منظور نویسندگان کوین لیست اینه که تیم پروژه ای در حد و اندازه آپتیمیزم که دارای کاربران زیاد و یک اکوسیستم قوی هستش، می بایست از روش های کاربردی تری جهت تشویق کاربران به نگهداری طولانی مدت تر توکن بومیش استفاده کنه.

ایردراپ ریبون فایننس : در سال 2021، یک محقق در یک شرکت سرمایه گذاران خطر پذیر (همان وی سی) مشخص شد که حمله هانترها به ایردراپ توکن بومی آنها یعنی آر بی ان را آغاز کرده است - ایجاد ده‌ها کیف پول که حداقل شرایط لازم را دارند و توکن‌های ایردراپ شده را با سود به قیمت صدها اتریوم می‌فروختن که در آن زمان میلیون ها دلار ارزش داشت. در حالی که وجوه در نهایت پس از شناسایی فعالیت‌های مشکوک به پروتکل بازگردانده شد، این ایردراپ چالش‌های بالقوه مقابله با حملات هانترها را نشان می‌دهد که می‌تواند باور کاربران را به ارزش توکن‌های ایردراپ شده به خطر بیاندازد و سوالات بیشتری را در مورد کیفیت اعتبار سنجی گیرندگان ایردراپ ایجاد کنه.

بنابراین، آیا ایردراپ ها ابزار موثری برای گالوانیزه کردن کاربران جدید و ایجاد جوامع است؟ جواب این سوال با قاطعیت “بـــلــــــــــه” هستش، البته به شرطی که درست انجام بشن. همانطور که به آینده نگاه می کنیم، معتقدیم که ایردراپ ها برای موفقیت در آینده باید به طور قابل توجهی مدیریت بشن، چرا که در نهایت این مسیر برای هر دو طرف سودآور هستش، چه برای پروژه و سرمایه گذارانش و چه برای کاربران اون پروژه که بعضا ماه ها به محصول پروژه اطمینان کردن و ازش استفاده کردن و باعث شدن اکوسیستم پروژه با مشخص شدن عیب و نقص های احتمالی، رشد کنه و در جایگاه به مراتب بالاتری نسبت به ابتدای راه قرار بگیره.

پروژه های مختلف کریپتویی میتونن با بررسی و اعتبارسنجی بهتر کاربران، از اهدای توکن های ارزشمندشون به کسایی که صرفا بخاطر دریافت ریوارد مشغول فعالیت و برقراری ارتباط با اونها هستن جلوگیری بکنن و در کنارش اگر پروژه ای واقعا برنامه بلند مدتی داشته باشه، میتونه با ارائه مشوق های بعدی برای هولدرهای توکن بومیش، تعداد کاربران وفادار بیشتری رو در سطح اکوسیستم پروژه حفظ کنه.

پ.ن : یکی از موضوعاتی که به نظرم طی این مقاله بطور سخت گیرانه ای بیان شد، قرار دادن ایردراپ آپتیمیزم در میان ایردراپ هایی بود که ازشون بعنوان نمونه های ناموفق یاد میشه. چرا که تیم آپتیمیزم اتفاقا توزیع جالب و درستی رو در پیش گرفت و بعنوان یک پروژه دوست دار اکوسیستم اتریوم، به اکثریت کاربرانی که باهاش اینتراکشن داشتن ریوارد داد (البته طی یک سلسله مراتب اعتبارسنجی نسبتا جالب و جدید) و در کنارش با قرار دادن مشوق های بیشتر برای 5 سال بعدی، عملا باعث شده که تعداد کاربران درگیر با پروژه حتی در روزهای نزولی هم یک مسیر ثابت رو داشته باشه و اینطوری کلیت اکوسیستم دچار لغزش نخواهد شد. یکی دیگه از مثال هایی که میشه در این باره زد پروژه گلکسی اکو هستش که هر چند وقت یکبار به طریقی هولدرهای توکن بومیش رو خوشحال میکنه و ریواردی رو بهشون میده. مثل کمپین اخیر اسپیس آیدی که اگر شما هولدر تعداد مشخصی از توکن های “گال” بودید، میتونستید بصورت خودکار جهت دریافت یک آیدی مشخص، وایت لیست بشید که در نوع خودش جالب بود…

خب دیگه به پایان آمد این دفتر، امیدوارم که از مطالعه این مقاله لذت برده باشید و اینم اضافه کنم که مطالبی که در این مقاله عنوان شد صرفا باید بعنوان “پژوهش و تحقیق” مورد استفاده قرار بگیره و بر مبنای هیچگونه معامله ای نیست (پیشنهاد سرمایه گذاری هم نیست)

راستی این آخر کاری اینم اضافه کنم که اگر این محتوای آموزشی برای شما مفید بود، ممنون میشم اونو برای دوستانتون هم بفرستید تا در رشد یادگیری همدیگه سهیم باشیم. اینم آدرس شبکه های اجتماعی من هست که اگه دوست داشتید میتونید دنبالم کنید :

RamzArz.TV | رمزارز تی وی

کانال رسمی رمزارز تی وی در تلگرام Instagram : https://instagram.com/ramzarz.tv Threads : https://www.threads.net/@ramzarz.tv YouTube : https://youtube.com/@RamzArzTVChannel

https://t.me