Einu sinni

sá ég

þrjár sólir,

segir hann

með glýju í augunum,

þrjár sólir

sem sukku í hafið

ég stóð

í skuti

og hún fyrir aftan

fann fingur hennar

nema við

hnakkann

hún hvíslaði til mín

gegnum vímuna

sem sólirnar ollu,

gegnum eiturgræna kaðlana

sem þær köstuðu yfir okkur:

í nótt

getum við

klifrað

alla leið

til

Guðs