Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν.

ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος, καὶ σκότος ἐπάνω τῆς ἀβύσσου· καὶ πνεῦμα Θεοῦ ἐπεφέρετο ἐπάνω τοῦ ὕδατος.

καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς· γενηθήτω φῶς· καὶ ἐγένετο φῶς.

καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς, ὅτι καλόν· καὶ διεχώρισεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς ἀπὸ τοῦ σκότους.

καὶ ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς ἡμέραν, καὶ τὸ σκότος ἐκάλεσεν νύκτα. καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωί, ἡμέρα μία.

καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς· γενηθήτω στερεώμα ἐν μέσῳ τοῦ ὕδατος, καὶ διαχωρίσας ὕδατα ἀπὸ ὕδατος.

καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸ στερεώμα, καὶ διεχώρισεν τὰ ὕδατα ὃτα ὑπὸ τὸ στερεώμα, καὶ τὰ ὕδατα ὅτα ὑπὸ τὸ στερεώμα. καὶ ἐγένετο οὕτως.

καὶ ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς τὸ στερεώμα οὐρανόν. καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωί, ἡμέρα δευτέρα.

καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς· συνάχθητω τὰ ὕδατα ὑπὸ τὸν οὐρανὸν εἰς συναγωγὴν μίαν, καὶ ὀψόντω ἡ ξηρά. καὶ ἐγένετο οὕτως.

καὶ ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς τὴν ξηρὰν γῆν, καὶ τὴν συναγωγὴν τῶν ὕδατων ἐκάλεσεν θάλασσας. καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς ὅτι καλόν.

καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς· βλαστησάτω ἡ γῆ βοτάνην χόρτου σπεῖρον σπέρμα κατὰ γένος, καὶ ξύλον καρπόν ποιῶν καρπὸν ὃ ἔχει τὸ σπέρμα αὐτοῦ κατὰ γένος ἐπὶ τῆς γῆς. καὶ ἐγένετο οὕτως.

καὶ ἐξήνεγκεν ἡ γῆ βοτάνην χόρτου σπεῖρον σπέρμα κατὰ γένος, καὶ ξύλον ποιῶν καρπὸν ὃ ἔχει τὸ σπέρμα αὐτοῦ κατὰ γένος ἐπὶ τῆς γῆς. καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς ὅτι καλόν.

καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωί, ἡμέρα τρίτη.

καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς· γενηθήτωσαν φωστῆρες ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ, εἰς φαῦσιν τῆς γῆς, καὶ διαχωρίζειν ἀνὰ μέσον τῆς ἡμέρας καὶ ἀνὰ μέσον τῆς νυκτός, καὶ ἔστωσαν εἰς σημεῖα καὶ καιροὺς καὶ ἡμέρας καὶ ἐνιαυτούς.

καὶ ἔστωσαν εἰς φαῦσιν ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ, ὥστε φαίνειν ἐπὶ τῆς γῆς. καὶ ἐγένετο οὕτως.

καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τοὺς δύο φωστῆρας τοὺς μεγάλους, τὸν φωστῆρα τὸν μέγαν εἰς ἀρχὰς τῆς ἡμέρας, καὶ τὸν φωστῆρα τὸν ἐλάσσω εἰς ἀρχὰς τῆς νυκτός, καὶ τοὺς ἀστέρας.

καὶ ἔθετο αὐτοὺς ὁ Θεὸς ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ, ὥστε φαίνειν ἐπὶ τῆς γῆς,

καὶ ἄρχειν τῆς ἡμέρας καὶ τῆς νυκτός, καὶ διαχωρίζειν ἀνὰ μέσον τοῦ φωτὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σκότους. καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς ὅτι καλόν.

καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωί, ἡμέρα τετάρτη.

καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς· ἐξαγαγέτωσαν τὰ ὕδατα ψυχὰς ζῶσας, καὶ πετεινὰ πετόμενα ἐπὶ τῆς γῆς.

καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὰ κήτη τὰ μεγάλα, καὶ πᾶσαν ψυχὴν ζῴων ἑρπετῶν, ἃ ἐξήγαγεν τὰ ὕδατα κατὰ γένη αὐτῶν, καὶ πᾶν πετεινὸν πτερωτὸν κατὰ γένος αὐτοῦ ἐπὶ τῆς γῆς. καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς ὅτι καλόν.

καὶ ηὐλόγησεν αὐτὰ ὁ Θεὸς, λέγων· αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε, καὶ πληρώσατε τὰ ὕδατα ἐν ταῖς θαλάσσαις, καὶ τὰ πετεινὰ πληθυνέσθωσαν ἐπὶ τῆς γῆς.

καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωί, ἡμέρα πέμπτη.

καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς· ἐξαγαγέτω ἡ γῆ ψυχὰς ζῶσας κατὰ γένος τετράποδα, καὶ θηρία τῆς γῆς κατὰ γένος αὐτῶν, καὶ κήτη ἑρπετῶν κατὰ γένος αὐτῶν. καὶ ἐγένετο οὕτως.

καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὰ θηρία τῆς γῆς κατὰ γένος αὐτῶν, καὶ τὰ κήτη κατὰ γένος αὐτῶν, καὶ πᾶσαν ψυχὴν ζῶσαν ἃ ἐρπεῖ ἐπὶ τῆς γῆς κατὰ γένος αὐτῶν. καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς ὅτι καλόν.

καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς· ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ’ ὁμοίωσιν ἡμετέραν· καὶ ἀρχέτωσαν τὰ ἰχθῆ τῆς θαλάσσης καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὰ θηρία καὶ πᾶσαν τὴν γῆ καὶ πᾶν κάνθηλον ἐρπετῶν ἐπὶ τῆς γῆς.

καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα αὐτοῦ· κατ’ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτὸν· ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτόν.

καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς, καὶ εἶπεν αὐτοῖς· αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε, καὶ πληρώσατε τὴν γῆν, καὶ κυριεύσατε αὐτῶν, καὶ ἄρχετε τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ πάντων ζώων τῶν κινούμενων ἐπὶ τῆς γῆς.

καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς· Ἰδοὺ ἔδωκα ὑμῖν πᾶσαν βοτάνην σπεῖρον σπέρμα κατὰ γένος αὐτῆς ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν, καὶ πᾶν ξύλον ἔχον καρπὸν σπεῖρον σπέρμα· ὑμῖν ἔσται εἰς βρῶσιν.