Öz farkındalık

Öz farkındalık olmadan hataların farkına varamazsınız. Başarısızlıklardan ders çıkaramazsınız. Belirli becerileri veya alışkanlıkları optimize edemezsiniz. Öz farkındalık yoksunluğu gözleriniz kapalı araba sürmek gibidir, kaza yaptığınızda ise herkesi suçlamaya benzer. Öz farkındalığın en büyük özelliği ise duygusal olgunluğu geliştirmenin gerekli olmasıdır. Duygusal olgunluk olmadan sağlıklı ilişkiler kuramazsınız, insanlar sizinle vakit geçirmek istemez.

Öz farkındalığı geliştirmek, kendi düşüncelerinizi ve duygularınızı sorgulamaya yönelik sürekli bir beceri ve uygulamadır. Kendiniz sormalısınız “neden şu anda bu kadar kızgınım? olmalı mıyım? neyi daha iyi yapabilirim? bu sorun benim hatam mı?”

Risk toleransı

Hayattaki her şey bir takastır, bedava öğle yemeği diye bir şey yoktur. Eğer hayatta her şey trade ise bu her şeyin biraz risk taşıdığı anlamına gelir. Seçtiğiniz kariyer için diğer fırsatlardan vazgeçmeniz gerekir, tanıştığınız her insanla, diğer insanlarla tanışma ve takılma fırsatından vazgeçmeniz gerekir.

Basitçe, hoşlandığınız insanla konuşmalısınız. Bu insanla konuşursanız belki hayatta en iyi deneyimleri elde edeceksiniz, diğer taraftan kendinizi 10 saniye rezil etmiş olacaksınız. Eğer hiç denemezseniz kendinize olan saygınız düşebilir.

Bu kısaca başarısızlığa ve utanca toleranstır.

Şüphecilik

Yaşadığımız çağda bir çok saçmalık var, bu çağda şüphecilik sizin varsayılan özelliğiniz olmalıdır. Başlangıç noktanız olmalıdır. Doğruluğu kanıtlanana kadar onun saçmalık olduğunu varsaymak zorundasın.

“Bullshit, until proven true.”

Şüphecilik insanda hep var olmalıdır, en zor tarafı ise bir şeye karşı olmak değil ikisi de olmamaktır. Bir grup insan bir konunun bir kısmını biliyor olsun, başka bir grup ise bir kısmını iyi yapıyor olsun. Sen uzman değilsin ve hangi tarafın doğru olduğuna karar veremezsin, belirsizlikte kalmalısın. Kimin neyi bildiğine karar veremezsin. BELİRSİZLİKTE YAŞAYABİLMEK.

Şefkat

Bu dünyada şefkate ihtiyacınız var. Hepimiz berbat durumdayız. Bu berbat durumun içinde empati kurmalı ve kötülüğün geçmişini görmeye istekli olmalıyız.

İnsanların cahillikle ve aptallıkla yaptıklarını kötüye yormamalısınız. Ne zaman cahilce veya aptalca bir harekette/söylemde bulunan birini görseniz kendinize şunu sorun; “Ne açıdan iyi bir şey yaptıklarını düşünüyorlar?”

“Harika olabilirsin ve herkes özel bir insandır” sözü ve anlayışı insanlarda bizim onlardan beklediğimiz gibi olması gerektiğine dair yanlış beklentiler yaratır.

Sabır

Yapılan araştırmalara göre hazzı ertelemek konusunda giderek daha kötüye gidiyoruz. Hayatta bir şeyler yaparken onun hakkını vermeli ve karşılığını alacağımızı anlamamız ve sabırlı olmamız gerekiyor. Bu çağımızın altın özelliği, eğer bunu benimser ve uygularsak insanların %90’ını geride bırakabiliriz.

People are shit, bu yüzden daha az kötü olmak zorundayız. Bizi daha az kötü yapan şey sabırdır, şefkattir, risk toleransıdır. Başarısızlığı, belirsizliği kabul etme yeteneğidir. Tüm bunlar öz farklındalık beraberinde gelir.

Öz farkındalık

Öz farkındalık olmadan hataların farkına varamazsınız. Başarısızlıklardan ders çıkaramazsınız. Belirli becerileri veya alışkanlıkları optimize edemezsiniz. Öz farkındalık yoksunluğu gözleriniz kapalı araba sürmek gibidir, kaza yaptığınızda ise herkesi suçlamaya benzer. Öz farkındalığın en büyük özelliği ise duygusal olgunluğu geliştirmenin gerekli olmasıdır. Duygusal olgunluk olmadan sağlıklı ilişkiler kuramazsınız, insanlar sizinle vakit geçirmek istemez.

Öz farkındalığı geliştirmek, kendi düşüncelerinizi ve duygularınızı sorgulamaya yönelik sürekli bir beceri ve uygulamadır. Kendiniz sormalısınız “neden şu anda bu kadar kızgınım? olmalı mıyım? neyi daha iyi yapabilirim? bu sorun benim hatam mı?”

Risk toleransı

Hayattaki her şey bir takastır, bedava öğle yemeği diye bir şey yoktur. Eğer hayatta her şey trade ise bu her şeyin biraz risk taşıdığı anlamına gelir. Seçtiğiniz kariyer için diğer fırsatlardan vazgeçmeniz gerekir, tanıştığınız her insanla, diğer insanlarla tanışma ve takılma fırsatından vazgeçmeniz gerekir.

Basitçe, hoşlandığınız insanla konuşmalısınız. Bu insanla konuşursanız belki hayatta en iyi deneyimleri elde edeceksiniz, diğer taraftan kendinizi 10 saniye rezil etmiş olacaksınız. Eğer hiç denemezseniz kendinize olan saygınız düşebilir.

Bu kısaca başarısızlığa ve utanca toleranstır.

Şüphecilik

Yaşadığımız çağda bir çok saçmalık var, bu çağda şüphecilik sizin varsayılan özelliğiniz olmalıdır. Başlangıç noktanız olmalıdır. Doğruluğu kanıtlanana kadar onun saçmalık olduğunu varsaymak zorundasın.

“Bullshit, until proven true.”

Şüphecilik insanda hep var olmalıdır, en zor tarafı ise bir şeye karşı olmak değil ikisi de olmamaktır. Bir grup insan bir konunun bir kısmını biliyor olsun, başka bir grup ise bir kısmını iyi yapıyor olsun. Sen uzman değilsin ve hangi tarafın doğru olduğuna karar veremezsin, belirsizlikte kalmalısın. Kimin neyi bildiğine karar veremezsin. BELİRSİZLİKTE YAŞAYABİLMEK.

Şefkat

Bu dünyada şefkate ihtiyacınız var. Hepimiz berbat durumdayız. Bu berbat durumun içinde empati kurmalı ve kötülüğün geçmişini görmeye istekli olmalıyız.

İnsanların cahillikle ve aptallıkla yaptıklarını kötüye yormamalısınız. Ne zaman cahilce veya aptalca bir harekette/söylemde bulunan birini görseniz kendinize şunu sorun; “Ne açıdan iyi bir şey yaptıklarını düşünüyorlar?”

“Harika olabilirsin ve herkes özel bir insandır” sözü ve anlayışı insanlarda bizim onlardan beklediğimiz gibi olması gerektiğine dair yanlış beklentiler yaratır.

Sabır

Yapılan araştırmalara göre hazzı ertelemek konusunda giderek daha kötüye gidiyoruz. Hayatta bir şeyler yaparken onun hakkını vermeli ve karşılığını alacağımızı anlamamız ve sabırlı olmamız gerekiyor. Bu çağımızın altın özelliği, eğer bunu benimser ve uygularsak insanların %90’ını geride bırakabiliriz.

People are shit, bu yüzden daha az kötü olmak zorundayız. Bizi daha az kötü yapan şey sabırdır, şefkattir, risk toleransıdır. Başarısızlığı, belirsizliği kabul etme yeteneğidir. Tüm bunlar öz farklındalık beraberinde gelir.