Een ruimteschip kwam aan op planeet Vogel bij het lego-kasteel van keizer Yari. Terwijl ik de cabine opende, keek ik naar mijn vader bij het raam. Het zonlicht scheen naar binnen, recht in mijn ogen. Een gloed om hem heen, alsof hij een soort engel was. De neus de lucht in, ogen gesloten, een hand door zijn lange vette haren heen, de mond iets geopend. Alsof heel de wereld naar hem keek. Het moment dat hij zijn ogen opende en zag dat ik hem had gezien gaf mij een betrapt gevoel. Alsof ik hem ...
