1723
karanlık çok güçlü bir şekilde parıldıyor gözlerimde. elllerim klavyenin üzerinde ve bu bir düz yazı şiiri. güçlü, dünyayı değiştirebilecek kadar güçlü bir gülümseme arzuluyorum. kaçıncı yüz yılı yaşıyorum, kaçıncı kez ölüyorum bilmeden kaçıncı kez doğuyorum ellerine. bunları söylemekten utanma...
çingen düğünü
bir iki üç. ışıklar kapandı ve seyirciler sessiz. herkes halen yaşananların şovun bir parçası olduğunu zannediyor. çingenelerden aldığım bir tutam neşe, ufak bir borç burada kimse birbirine hüzünlerini geri ödemiyor şarkılar biterken ve sarhoşlar şehri terk ederken büyük bir kaos yaşandı. zaman ...
1723
karanlık çok güçlü bir şekilde parıldıyor gözlerimde. elllerim klavyenin üzerinde ve bu bir düz yazı şiiri. güçlü, dünyayı değiştirebilecek kadar güçlü bir gülümseme arzuluyorum. kaçıncı yüz yılı yaşıyorum, kaçıncı kez ölüyorum bilmeden kaçıncı kez doğuyorum ellerine. bunları söylemekten utanma...
çingen düğünü
bir iki üç. ışıklar kapandı ve seyirciler sessiz. herkes halen yaşananların şovun bir parçası olduğunu zannediyor. çingenelerden aldığım bir tutam neşe, ufak bir borç burada kimse birbirine hüzünlerini geri ödemiyor şarkılar biterken ve sarhoşlar şehri terk ederken büyük bir kaos yaşandı. zaman ...
Subscribe to eyeshot
Subscribe to eyeshot
Share Dialog
Share Dialog
<100 subscribers
<100 subscribers
bir nisan gecesi bozkırın kalbinde
tüm şehir burada
gecenin frenleri kulaklarımda
ben bir evin içindeyim tek başıma
ben bir evim tek başıma bozkırın ortasında
birkaç fotoğraf
biraz daha müzik
ve şarabın verdiği tüm yetkilerle.
mezarların başında kimliği yutulmuş ölüler için
çiçek bırak bir ihtiyarım ben
şarkılar çalarken ve
güzel kızlar dans ederken etrafımda
bunu ne kadar daha sürdürebileceğimi düşünüyorum
insanlarla tanışıyorum
dolunayı örseliyorum öte kıtalara
adımlarımı hızlandırıyorum.
dolunay her yerde aynı dolunay mı?
sen, her yerde aynı sen misin?
kim tamamlayacak, düşüncelerimi.
onu çok uzun zamandır tanıdığımı sanardım
öldüğü güne dek
onu hiç tanımadığımı anladım.
bir nisan gecesi bozkırın kalbinde
tüm şehir burada
gecenin frenleri kulaklarımda
ben bir evin içindeyim tek başıma
ben bir evim tek başıma bozkırın ortasında
birkaç fotoğraf
biraz daha müzik
ve şarabın verdiği tüm yetkilerle.
mezarların başında kimliği yutulmuş ölüler için
çiçek bırak bir ihtiyarım ben
şarkılar çalarken ve
güzel kızlar dans ederken etrafımda
bunu ne kadar daha sürdürebileceğimi düşünüyorum
insanlarla tanışıyorum
dolunayı örseliyorum öte kıtalara
adımlarımı hızlandırıyorum.
dolunay her yerde aynı dolunay mı?
sen, her yerde aynı sen misin?
kim tamamlayacak, düşüncelerimi.
onu çok uzun zamandır tanıdığımı sanardım
öldüğü güne dek
onu hiç tanımadığımı anladım.
No activity yet