> Vandaag, bijna twintig jaar geleden,

> op Kerstavond, stierf mijn opa

> de warmste vaderfiguur die ik ooit heb gekend.

>

> In deze donkere, eenzame dagen.

>

> Van mijn jeugd is weinig overgebleven.

> Mijn herinneringen zijn me ontnomen.

> Ik leef met een traumabrein,

> met een Hippocampus die niet meewerkt.

> Mijn hoofd is een wirwarwolk.

> Vol spinrag en spijt.

>

> Mijn leven bestaat vooral uit alles na

> een breuk waarvoor ik geen woorden heb.

> Sindsdien begint elke dag

> op een plek

> waar mijn jeugd al voorbij was

>

> Een overlevingsstrijd

> waar ik nooit om gevraagd heb.

>

> Lange-termijnherinneringen zijn verdrongen.

> Soms, als ik mijn best doe,

> komen er flarden terug.

> Kleine lichtpunten van warmte en genegenheid

> in een wereld die te hard was

> voor een veel te klein ventje.

> Voor iemand

> met een hart met krasjes

> en een glans

> die niemand durft vastpakken

>

> Rauwe rabarber eten uit de tuin.

> Jij die me meenam naar de speeltuin in Het Vinne,

> waar ik werd aangevallen door een groter kind

> dat ook op het toestel wilde.

>

> Uren naar diertjes kijken op National Geographic

> als ik te ziek was voor school.

>

> Hoe je altijd A demain zei

> als ik bleef slapen

> en naar bed ging.

>

> En hoe op het einde

> je geheugen je ook in de steek liet.

>

> Hoe je begon te wenen,

> zoekend naar je ouders.

>

> Ik weet misschien niet veel meer.

> Maar ik weet nog genoeg

> om te weten

> dat de wereld veel minder hard zou zijn

> met meer mensen

> zoals mijn opa.

> Vandaag, bijna twintig jaar geleden,

> op Kerstavond, stierf mijn opa

> de warmste vaderfiguur die ik ooit heb gekend.

>

> In deze donkere, eenzame dagen.

>

> Van mijn jeugd is weinig overgebleven.

> Mijn herinneringen zijn me ontnomen.

> Ik leef met een traumabrein,

> met een Hippocampus die niet meewerkt.

> Mijn hoofd is een wirwarwolk.

> Vol spinrag en spijt.

>

> Mijn leven bestaat vooral uit alles na

> een breuk waarvoor ik geen woorden heb.

> Sindsdien begint elke dag

> op een plek

> waar mijn jeugd al voorbij was

>

> Een overlevingsstrijd

> waar ik nooit om gevraagd heb.

>

> Lange-termijnherinneringen zijn verdrongen.

> Soms, als ik mijn best doe,

> komen er flarden terug.

> Kleine lichtpunten van warmte en genegenheid

> in een wereld die te hard was

> voor een veel te klein ventje.

> Voor iemand

> met een hart met krasjes

> en een glans

> die niemand durft vastpakken

>

> Rauwe rabarber eten uit de tuin.

> Jij die me meenam naar de speeltuin in Het Vinne,

> waar ik werd aangevallen door een groter kind

> dat ook op het toestel wilde.

>

> Uren naar diertjes kijken op National Geographic

> als ik te ziek was voor school.

>

> Hoe je altijd A demain zei

> als ik bleef slapen

> en naar bed ging.

>

> En hoe op het einde

> je geheugen je ook in de steek liet.

>

> Hoe je begon te wenen,

> zoekend naar je ouders.

>

> Ik weet misschien niet veel meer.

> Maar ik weet nog genoeg

> om te weten

> dat de wereld veel minder hard zou zijn

> met meer mensen

> zoals mijn opa.