they moved like tide around a sinking stone with cruelty so precise it left no trace and eyes that never blinked long enough to see themselves they never needed proof —just a whisper a pause a silence they could shape into guilt getting chased isn’t always running sometimes it’s standing still while the walls close in and the air forgets how to move some of them smiled like saints in the daylight clean hands, curated words, eyes made for witnesses but I saw the shift—subtle, exact the way the...

they moved like tide around a sinking stone with cruelty so precise it left no trace and eyes that never blinked long enough to see themselves they never needed proof —just a whisper a pause a silence they could shape into guilt getting chased isn’t always running sometimes it’s standing still while the walls close in and the air forgets how to move some of them smiled like saints in the daylight clean hands, curated words, eyes made for witnesses but I saw the shift—subtle, exact the way the...

___ Drie jaar geleden, vandaag, probeerde ik uit het leven te stappen. Niet omdat ik zwak was. Niet omdat ik mezelf haatte. Maar omdat ik op dat moment oprecht geloofde dat er geen uitweg meer was. Omdat ik kapotgemaakt werd — systematisch, collectief, en zonder genade. Omdat ik dacht dat niemand het ooit echt zou willen zien. En omdat ik me zó fundamenteel alleen voelde dat zelfs bestaan ondraaglijk werd. Ik had geen taal meer voor wat ik voelde. Alles was donker. Alles deed pijn. En rondom ...

___ Drie jaar geleden, vandaag, probeerde ik uit het leven te stappen. Niet omdat ik zwak was. Niet omdat ik mezelf haatte. Maar omdat ik op dat moment oprecht geloofde dat er geen uitweg meer was. Omdat ik kapotgemaakt werd — systematisch, collectief, en zonder genade. Omdat ik dacht dat niemand het ooit echt zou willen zien. En omdat ik me zó fundamenteel alleen voelde dat zelfs bestaan ondraaglijk werd. Ik had geen taal meer voor wat ik voelde. Alles was donker. Alles deed pijn. En rondom ...

I am the sword in the dark. I am the hand that does not tremble. I am the weight they cannot outrun.

I am the sword in the dark. I am the hand that does not tremble. I am the weight they cannot outrun.

ze zeiden: blijf ademen maar m’n borst voelde als steen de lucht ging nergens heen ik liep door dagen die niet van mij waren straten zonder geur blikken die nergens bleven haken dit had ik niet verwacht de leegte was niet luid, maar langzaam zoals licht dat verdwijnt zonder afscheid ik telde stemmen in m’n hoofd maar geen één klonk als de mijne allemaal echo’s van vroeger versleten mag ik ook eens iemand anders zijn? niet de schim met de rechte rug maar iets zacht, iets vergeten, iets licht i...

ze zeiden: blijf ademen maar m’n borst voelde als steen de lucht ging nergens heen ik liep door dagen die niet van mij waren straten zonder geur blikken die nergens bleven haken dit had ik niet verwacht de leegte was niet luid, maar langzaam zoals licht dat verdwijnt zonder afscheid ik telde stemmen in m’n hoofd maar geen één klonk als de mijne allemaal echo’s van vroeger versleten mag ik ook eens iemand anders zijn? niet de schim met de rechte rug maar iets zacht, iets vergeten, iets licht i...

Today, I learned that I have 17 spirit guides. I wonder what their names are—what stories they carry,what whispers they leave in the quiet spaces between thought and knowing. Today, my guides spoke. Not in words, but in the stillness beneath my doubt, in the certainty that settled like a breath exhaled. "You are exactly where you are meant to be." Today, I learned that I am a Starseed, and the first chapter of my soul’s lessons is nearing completion. Today, I learned that in exactly six years...

Today, I learned that I have 17 spirit guides. I wonder what their names are—what stories they carry,what whispers they leave in the quiet spaces between thought and knowing. Today, my guides spoke. Not in words, but in the stillness beneath my doubt, in the certainty that settled like a breath exhaled. "You are exactly where you are meant to be." Today, I learned that I am a Starseed, and the first chapter of my soul’s lessons is nearing completion. Today, I learned that in exactly six years...

We did not ask for this burden. It was placed upon us —stone by stone, word by word, until our backs broke and silence sang in our bones. They tried to make us forget ourselves. Tried to bury us beneath ridicule, gaslight, and the unspoken cruelty of cowards who laugh when they see pain. But we remembered. Every cut. Every whisper. Every time we were told that our screams were too loud, our grief too much, our truth too inconvenient. We remembered —not out of vengeance, but because someone ha...

We did not ask for this burden. It was placed upon us —stone by stone, word by word, until our backs broke and silence sang in our bones. They tried to make us forget ourselves. Tried to bury us beneath ridicule, gaslight, and the unspoken cruelty of cowards who laugh when they see pain. But we remembered. Every cut. Every whisper. Every time we were told that our screams were too loud, our grief too much, our truth too inconvenient. We remembered —not out of vengeance, but because someone ha...

I never asked to be the one who carried it all but here I am— spine cracked under silence, eyes wide open in the dark I am not perfect never claimed to be but I was honest in ways that burned holes through comfort and maybe that was the problem Pain doesn’t just visit me—it moved in built a home in the corners of my lungs whispers lullabies while it sharpens its teeth I carry things I never broke I kill parts of myself just to keep others whole I smile with blood in my mouth because no one wa...

I never asked to be the one who carried it all but here I am— spine cracked under silence, eyes wide open in the dark I am not perfect never claimed to be but I was honest in ways that burned holes through comfort and maybe that was the problem Pain doesn’t just visit me—it moved in built a home in the corners of my lungs whispers lullabies while it sharpens its teeth I carry things I never broke I kill parts of myself just to keep others whole I smile with blood in my mouth because no one wa...

Meat is Food. While I deeply appreciate and respect the sentiment from my vegetarian and vegan friends and family, in the unconditional truth of things / it speaks to kindness, but not to the whole design. / it reflects the heart — but not always the pattern.Once you understand that every being chooses its own path / not just the shape of its body, but the circumstances of its birth, the challenges, the curses and the blessings, and also several set exit points, / something softens. You stop ...

Meat is Food. While I deeply appreciate and respect the sentiment from my vegetarian and vegan friends and family, in the unconditional truth of things / it speaks to kindness, but not to the whole design. / it reflects the heart — but not always the pattern.Once you understand that every being chooses its own path / not just the shape of its body, but the circumstances of its birth, the challenges, the curses and the blessings, and also several set exit points, / something softens. You stop ...

There is something we don’t talk about enough. Not in school. Not in families. Not in the systems that claim to care about us. We don't talk about narcissistic abuse. We don't talk about how it hides in plain sight —disguised as charm, concern, leadership, even love. We don’t talk about how toxic group dynamics grow like mold in places that lack accountability. How a rumor, a glance, a silence can become a weapon. How good people get swept up in things they swore they'd never b...

There is something we don’t talk about enough. Not in school. Not in families. Not in the systems that claim to care about us. We don't talk about narcissistic abuse. We don't talk about how it hides in plain sight —disguised as charm, concern, leadership, even love. We don’t talk about how toxic group dynamics grow like mold in places that lack accountability. How a rumor, a glance, a silence can become a weapon. How good people get swept up in things they swore they'd never b...

Ik ben nog maar een paar weken autistisch. De wereld is niet veranderd—maar mijn blik erop wel. Het is alsof ik mijn hele leven in een spiegel keek die mijn reflectie verdraaide. En nu, eindelijk, zie ik mezelf zoals ik echt ben. De dingen die altijd net anders voelden. De gesprekken die ik niet begreep. De vermoeidheid na een dag vol sociale codes die niemand ooit leek uit te leggen. En dan het pesten. Voor anderen is pesten een wond die geneest, een blauwe plek die vervaagt. Voor een autist...

Ik ben nog maar een paar weken autistisch. De wereld is niet veranderd—maar mijn blik erop wel. Het is alsof ik mijn hele leven in een spiegel keek die mijn reflectie verdraaide. En nu, eindelijk, zie ik mezelf zoals ik echt ben. De dingen die altijd net anders voelden. De gesprekken die ik niet begreep. De vermoeidheid na een dag vol sociale codes die niemand ooit leek uit te leggen. En dan het pesten. Voor anderen is pesten een wond die geneest, een blauwe plek die vervaagt. Voor een autist...